Ik heb lang geen jeugdboeken meer gelezen maar door mijn kids ben ik weer begonnen met ze te lezen en ik moet zeggen dat ik ze soms beter vind dan boeken voor volwassenen :oops: . Over het algemeen geen al te grote "inleiding", ze komen veel vlugger ter zake. Het enige nadeel is, voor mij dan toch, dat het meestal boeken zijn die je in 1 avond uitleest. En dat heb ik nu altijd aan het einde van een boek: je blijft altijd een beetje "verweesd" achter. Je gaat zo op in een verhaal en dan plots is het uit.
Ik kom ook steeds meer en meer tot de conclusie dat ik niet een bepaald genre heb. Vroeger las ik vooral detectives. Nu lees ik zowat alles. Kinderboeken, jeugdboeken, adolescentenboeken, detectives, historische romans, "literaire" boeken (hoewel ik er nog altijd niet uit ben wat ze nu juist literair noemen), informatieve boeken, fantasy boeken,....
Alleen poezie kan me nog altijd niet bekoren. Om de een of andere reden heb ik geen zin om altijd de diepere betekenis van gedichten te achterhalen. Soms vind ik een gedicht mooi, maar dikwijls erger ik me eraan als ik niet onmiddellijk begrijp wat het juist betekent en dan heb ik geen zin om dat te gaan uitzoeken. En ergens denk ik dat juist dat de bedoeling is van gedichten

.
Inge