# Robert van Eijden - Paradijs bij het dashboardlicht

Toch is het niet per definitie zo dat als de personages niets doen, ik er niets aan vind. Het hangt er helemaal van af 'hoe' ze niets doen, en vooral hoe dat beschreven wordt.

Ja dat is ook waar. Maar ik weet niet hoe ik het anders moet omschrijven. Landerigheid? Geen initiatieven nemen? Rondhangen? Zoiets denk ik.

Maar een goede schrijver kan over alles boeiend vertellen, al gaat het bijv. om een paar sokken.

Dettie

Precies. En dat gebeurt hier dus niet.

Jammer hoor.

Dettie

Acht en halve minuut te lang om op te dansen?

Ik wilde vroeger het liefst de lange versie van Get Ready horen om op te dansen, dat nam een hele LP-kant in beslag.

Toen ik gisteren bezig was met verslagen betrapte ik mezelf er op dat ik het weer over de sfeer had. Maar dat is het dus!

Een schrijver brengt een bepaalde sfeer over, en als die voor mij negatief voelt of oppervlakkig, dan lees ik dat niet graag.

Ik wil graag wegdromen - nou ja - in geschiedenis, positieve mensenverhalen over avontuur of keuzes maken. En dat is dus ook waarom ik fan ben van Marianne Busser: zij brengt met haar rijmpjes een gezellige sfeer!