Clark Accord - De koningin van Paramaribo

Nou wahaa, ze is hier al een oudere dame, dan ziet niemand er meer goddelijk uit. Tenzij je heel rijk bent en allerlei botox, facelift en andere behandelingen kan betalen.

Ik vind zo'n plaatje ook afstoten, het maakt het boek 'goedkoop' wat het juist niet is. Het lijkt zo een zeer erotische roman vol seks en dat is het niet. Dat staat er ook wel in maar het is veel meer dan dat.

Ik vraag me af of ze met zo'n voorkant wel de mensen bereiken. Ik bedoel mensen verwachten nu een sensationeel schandaalverhaal en hebben helemaal geen zin in de geschiedenis van Suriname.

Bernadet

Van dit boek heb ik in febr 2002 een boekverslag en opgestuurd, hier naar de leestafel of was dat naar de literartuurkring?

Dit was toen mijn mening:

Prachtig verteld. Als het een verhaal was, zou ik het een mooi verhaal vinden. Maar het is geen verhaal, Maxi was echt. Ik krijg er kippenvel van, als ik me voorstel hoe dat mens heeft moeten overleven.

Ik bedenk daarbij ook, dat ik helaas niemand ken (mezelf inbegrepen) die iemand (laat staan meer iemanden) heeft geholpen en daarover zwijgt als het graf. Maxi deed dat wel, ze hielp en zweeg, behalve dan tegen de persoon zelf om een broodje los te krijgen, toen ze zelf hulp nodig had. Hulp verlenen en niet gebruiken om je eigen ego te strelen!

Maar ik heb hele gemengde gevoelens over Maxi. Ze hielp waar ze kon, zonder ophef, zonder op de borst te kloppen. Er komt dan een beeld op van Moeder Tereza.

En toch had Maxi, in mijn ogen, een verschrikkelijk karakter. Ze was niet alleen de koningin, ze was de schrik van Paramaribo. Ze schold en bekte mensen af, vocht en tuigde mensen af. Natuurlijk had ze die agressie ook wel nodig in haar beroep.

Ik heb de 25ste druk gelezen en daarin is een stukje toegevoegd door de schrijver. Hij is apetrots dat zijn boek zo goed wordt verkocht, zelfs vertaald naar het Spaans, dus goed voor heel Zuid-Amerika en uitgegeven in Duitsland en Finland.

Ik denk dat Clark terecht trots mag zijn en dat Maxi boven zit te stralen.

Groetjes

Dat was nog naar de literatuurkring Tresoula.

Ik vond maxi ook een heel bijzonder mens en ergens wel logisch dat ze ook haar moeilijke kant had. Zij werd enorm belazerd door mensen en ze wist ook heel goed tegen wie ze tekeer ging.

Jammer dat het boek nu zo'n idiote kaft heeft.

Bernadet

juist door de kaft had ik het aangeschaft, ik zag er de humor wel van in