Marloes Kemming - Het kleine leven van Norbert Jones

Ik heb het ook net uit. Ik begrijp wat je bedoelt Renate. De schrijfster is hier en daar wat slordig met leeftijden en tijden. Dus ik neem aan dat de dame in kwestie inderdaad is wie je verwacht, ook al "oogt ze jong" en zou ze ongeveer van Emma's leeftijd moeten zijn. Die verhaallijn is inderdaad niet uitgewerkt en was ook van secundair belang. De boodschap is: leef in het hier en nu en niet in je fantasie.

En ik ben nu wel benieuwd welk "gedoe over eten" je vader bedoelt, Renate.

O ja, nu weet ik het weer Renate! Dat jou dat steeds opvalt Berdine... van die leeftijden en tijden. Ik ga vaak zo op in het verhaal dat ik zoiets niet zie.

Dettie

Het stuk over eten staat op pagina 22 en het eindigt met de zin: "'Het is voor je eigen bestwil' was het motto waarmee ze flauw, kleurloos voedsel door je strot duwden en je uit naam van de gezondheid elk heimelijk genoegen ontzegden."

Overigens is het bij m'n vader meer het feit dat ik wil dat hij wat meer groente eet.

Dat met die leeftijden en tijden was me overigens ook niet echt opgevallen. Maar achteraf denk ik dat het misschien een dochter van Beth zou kunnen zijn.

Ja in eerste instantie dacht ik dat ook, maar het leek me toch logischer dat het Beth zelf zou zijn.

Ergens in het boek wil Emma, haar dochter Marie koppelen aan de zoon van een vriendin die 48 wordt. De vriend die ze nu heeft is niks en straks is ze te oud om nog kinderen te krijgen, hetgeen in mijn ogen betekent dat Marie zo'n jaar of 38 is. (En ook dat het huwelijk van Norbert en Emma 16 jaar kinderloos is gebleven. Is mogelijk natuurlijk.) Dat strookt dan niet met "ze konden het vroeger zo goed met elkaar vinden." Met die zin ga ik ervan uit dat ze min of meer van dezelfde leeftijd zijn, hetgeen ook beter klopt met de leeftijden van Norbert en Emma. Nogmaals het kan allemaal wel, maar is niet logisch.

Verder zegt Emma over de lege garage: Norbert heeft "een paar dagen geleden de stellingen meegegeven aan twee mannen in overalls". De begrafenis van Norbert is dan al achter de rug en Emma vindt dat ze onderhand moet stoppen met de gewoonte om voor twee personen glazen en bakjes pinda's klaar te zetten. Dat duidt toch op een langere tijd dan een paar dagen geleden.

Helaas vallen mij dit soort dingen gewoon op. Ik denk dat ik een verhaal heel precies volg en details onthou.

Kijk, dat er dingen niet kunnen, zoals het gebeuren rondom Beth, ok. Het is een soort sprookje. Maar dit soort onnodige hobbels in het verhaal,storen me wel.

Ja, maar dat het Beth is, lijkt me achteraf gezien toch ook niet zo waarschijnlijk, gezien de beschrijving in het begin. Beth is niet zo veel jonger als Norbert, naar mijn mening. Ik zie het verhaal ook niet echt als een sprookje.

Ik vraag me ook af wat er dan eigenlijk met Beth is gebeurd.

Dat zullen we nooit weten hè? Het kan bijna niet dat ze is opgevangen door iemand die zijn mond heeft gehouden, dat ze haar eigen naam heeft behouden en papieren heeft gekregen op die naam, zonder iets officieels. Het waren wel de jaren 50, maar toch. Zonder haar eigen naam had Jonathan haar niet op internet kunnen vinden. (Vanwege dat internet is het ook logischer dat het Beths dochter zou zijn, maar Beth zelf is absoluut mogelijk.) En op eigen houtje overleven met 9 jaar lijkt me ook stug, zeker een beschermd opgegroeid kind. Het kan allemaal niet en daarom noem ik het een sprookje.

Het punt is dat dat er niet toe doet in het verhaal. De boodschap is dat je je leven niet moet verknoeien met spoken najagen, dat je moet genieten van wat je hebt en dáár het beste van maken voor het te laat is.