Flaptekst: Een oudere man leeft als een kluizenaar buiten de stad. In het gezelschap van vier honden, een grote drankvoorraad en een pistool op het nachtkastje overpeinst hij tijdens een lange nacht zijn leven, tot de ochtend weer aanbreekt: ‘Buiten hoor ik het gekraai van hanen. De morgen loeit weer aan en is niet te vertrouwen.’
Tot diep in de nacht zit een oude man op de bovenste trede van de trap naar zijn voordeur. Hij drinkt en laat zijn gedachten de vrije loop. Bespiegelingen over zijn jeugd, de natuur, het heelal en de apocalyps, beschreven in lyrisch proza. Een prachtige beklemmende novelle, die zich traag ontwikkelt naar een onontkoombaar einde.
