A. F. Th. van der Heijden - De Movo Tapes

Op het einde klopt alles???? Het is al een eind geleden dat ik de Movotapes gelezen heb maar ik meende me te herinneren dat alles een open einde had, dat je moest de andere delen lezen om tot het hele verhaal te komen.

Inge

Ik vond - na tweede lezing, bij de eerste keer snapte ik niet veel van het boek - dat alles wel was opgelost. Natuurlijk blijven er open eindjes maar die vond ik niet storend. Ik zou alleen wel graag de vervolgdelen willen lezen, maar A.F.Th. kennende zal het wel een tijdje duren voor er weer een nieuw boek uit komt.

Ik heb ongeveer de helft van de Movo Tapes gelezen. Wel vermakelijk, en ook erg goed denk ik, maar het trekt me niet genoeg om de hele cyclus te gaan lezen. Andere boeken trekken mij meer, maar het lijkt me terecht dat A.F.Th gelezen wordt. "Leven uit een dag" vond ik een mooi boek.

Henk

PetraO. schreef : Ik heb de Movo Tapes herlezen, nadat ik het vier jaar geleden niet helemaal uitgelezen aan de kant heb gelegd. Ik vond het een rotboek, met al die mannetjestaal. Na de tweede lezing heb ik mijn mening herzien: het is heel goed. De structuur is inderdaad wat ingewikkeld als je er niet op voorbereid bent, maar na het lezen van Het Schervengericht was ik dat wel, dus nu genoot ik er juist van.

Ook dit boek bevat vele lagen, net als het Schervengericht: het zijn verhalen die in elkaar passen en om elkaar heendraaien. Aan het einde klopt alles.

Ik verheug me nu al op de volgende delen van Homo Duplex.

Ik heb het boek dan wel in een keer uitgelezen en het was mijn eerste boek van A.F.Th. en ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was. Soms kostte het moeite om door bepaalde stukken heen te komen, maar door goed op te letten in de hoofdstukken zelf.

Prachtig is inderdaad dat de verhalen continue om elkaar heen draaien om uiteindelijk samen te komen aan het eind. Ook de verzonnen namen voor Feyenoord, Ajax en de stadions zijn prachtig, Erdam met de Teil.

En ja, soms raak je inderdaad even de weg kwijt en vraag je je af wat voor zin bepaalde delen hebben. Maar uiteindelijk valt het op zijn plaats, al had ik in eerste instantie het gevoel dat het verhaal 'opeens' uit was. Na de laatste 30 pagina herlezen te hebben en erover nagedacht klopt het gewoon.

Ik verheug me nu alweer op het Schervengericht, al staat er nog zoveel op de stapel.