Torgny Lindgren - Het groene glas

De schilder in het boek schildert vooral dingen als koffiekopjes, schalen etc. Voorwerpen die je in huis tegenkomt. Dan lijkt me die kleur niet echt mooi.

Maar misschien ligt daar wel het verband met het gebruik van die kleur.

Dat is dus iets wat waarschijnlijk elke lezer van het verhaal op zijn of haar eigen manier zal opvatten. Zelf vind ik het een trieste kleur voor stillevens.

Dat zijn de kleine details waarmee Lindgren het ware verhaal vertelt. Wat er staat en wat het betekent staan soms lijnrecht tegenover elkaar. Er zit altijd iets "achter" de woorden. Wat ik verder ook grappig vind is dat hij vaak zichzelf ten tonele voert. Ook heel achteloos. Nu laat hij Fanny tegen Klingsor zeggen dat hij weg moet uit de streek, want "In het binnenland van Västerbotten is geen enkel kunstwerk van betekenis gemaakt, sla onze kunstgeschiedenis er maar op na, dan zul je het zien. Een enkele roman, maar geen kunstwerken." Lindgren komt uit Västerbotten.

Het was weer genieten dit boek!

Ja, je mag als lezer echt zelf met het verhaal aan de slag. Ik denk dat je hier in een boekenclub eindeloos over kunt praten. Ik heb genoten van de (zelf)spot. Er staan volgens mij nog meer van dat soort opmerkingen in het boek. Fijn dat jij ook zo van dit boek hebt genoten, Berdine!

Met "nog meer opmerkingen" bedoel je waarschijnlijk o.a het feit dat de buurman "Lindgren" heet?