# Elizabeth Gilbert - Eten, bidden, beminnen

Eten, bidden, beminnen

Elizabeth Gilbert

Elizabeth Gilbert is 30 jaar, gelukkig getrouwd, heeft een succesvolle carrière, een mooi groot huis, veel vrienden, kortom alles waarmee ze gelukkig zou moeten zijn. Maar ze is het niet. Jarenlang hebben ze alles gepland en het was de bedoeling dat ze na haar dertigste kinderen kreeg. Maar nu slaat de paniek toe: ze wil (nog) geen kinderen en al helemaal niet van haar echtgenoot, ze wil niet getrouwd zijn en eigenlijk wil ze ook dat huis niet. Ze wil alles anders. Na een pijnlijke vechtscheiding en een knipperlichtrelatie besluit ze een jaar op zoek te gaan naar zichzelf: 4 maanden “La dolce vita” in Italië, 4 maanden meditatie in een ashram in India en 4 maanden Indonesië.

Het boek is opgedeeld in 3 delen: Italië, India en Indonesië. Elk deel is weer onderverdeeld in 36 reisverslagen. In het begin van het boek legt de schrijfster uit dat ze dit baseert op de kralenkettingen (Japa Mala’s) die veelvuldig gebruikt worden in India door vrome hindoes en boeddhisten om zich te blijven concentreren op hun meditatie. nl.wikipedia.org/wiki/Japa_mala Zo’n kralenketting heeft 108 kralen omdat 108 beschouwd wordt “als een zeer gunstig getal, een volmaakt uit 3 cijfers bestaand meervoud van 3, waarvan de losse onderdelen bij elkaar opgeteld op 9 uitkomen, hetgeen 3 keer 3 is. Een 3 is natuurlijk het getal dat voor het opperste evenwicht staat zoals zonneklaar is voor eenieder die ook de Heilige Drie-eenheid of een simpele barkruk heeft bestudeerd”

Voor mij was het na deel 1 zonneklaar dat dit betekende dat sommige verhalen veel gelijkenis vertoonden. Etentjes, wandelingen, uitstappen in Italië werden in verschillende verhalen uitgesmeerd om zo aan 36 reisverslagen te komen. Deel 2 en 3 brachten daar geen verandering in. Ik vermoed, omdat ik zelf ook regelmatig getwijfeld heb, dat sommige lezers afhaken door dat gebeuzel. Wat boeit het dat ze, bv in deel 3, een blaasontsteking krijgt door teveel geslachtsgemeenschap en een Balinese genezeres haar, door het drinken van een bruine substantie die “stonk alsof er een lijk in dreef” in 2 uur geneest waar Westerse antibiotica dagen voor nodig heeft. En dat die genezeres dan in geuren en kleuren uit de doeken doet hoe ze Balinese koppels geneest van kinderloosheid.

Ik wil daarom niet zeggen dat de boodschap achter de hele zoektocht niet boeiend is. Ik denk alleen, had ze zich niet zo krampachtig vastgehouden aan haar 3 x 36 verslagen, haar verhaal veel krachtiger zou overgekomen zijn en meer impact zou hebben gehad.

De titel is ook heel gemakkelijk uit te leggen. In Italië was ze vooral bezig met eten en genieten van eten, in India was ze hoofdzakelijk bezig met bidden en meditatie en in Indonesië leerde ze de Braziliaanse Felipe kennen waar ze dagenlang het bed mee deelde.

Er bestaat geen twijfel over dat Elizabeth Gilbert kan schrijven maar zonder verhalen die er niet toe doen en met de helft van de pagina’s kon haar zoektocht boeiender beschreven zijn.

ISBN 9789023485773 | Paperback | 480 pagina's | Cargo | mei 2014

Vertaald door Martine Jellema

Inge, 7 maart 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Heb het even hier geplaatst Inge, want ik kan vanwege een update niet op de site.

Zo te lezen ben je niet erg enthousiast, vooral omdat ze het schrijven geforceerd heeft omdat ze alles in 3 x 36 hoofdstukken wil schrijven.

Kan me de uitdaging van de schrijfster wel voorstellen, maar als het eigenlijk een erg lastige zo niet onmogelijke opgave blijkt, kun je beter dat plan laten varen en een vloeiend verhaal vertellen zonder die zelfopgelegde beperkingen.

Dettie

Niet erg enthousiast is het niet... soms verveelden die "extra" verhaaltjes. Ze kan best mooi schrijven maar er zijn teveel uitwijdingen, teveel "hetzelfde" op een andere manier vertelt of dingen vertelt om (volgens mij) aan haar 36 hoofdstukken per deel te komen.

Het themaboek van gisteren... Ik dacht dat ik het gelezen had, maar kennelijk was het een ander boek dat er erg veel op lijkt.

Dettie

Is de conclusie datje het alsnog gaat lezen?

Nee ik denk het niet. Zoals gezegd als ik de inhoud lees dan lijkt het veel.op een andet boek dat ik gelezen heb.

Dettie