Ernest Hemingway - De oude man en de zee

Nu had ik dus na de reactie op 'horen we een stem als we lezen?' een gesprek met mezelf (ha ha) en een van de dingen die ik me bedacht is dat het visueel of auditief lezen dus ook te maken heeft met de ervaring van een boek. Jij zegt hier nu dat 'de oude man...' beeldend verteld werd. Ik heb er nauwelijks tot geen beelden bij. En ik denk zelfs dat de beelden die ik heb ontstaan zijn door de illustraties die in het boekje zaten!

Een boek moet behalve goed geschreven zijn ook nog aansluiten bij beelden die ik ken, denk ik. Ik weet niets van vissen, of van basebal, en ik nooit over oceanen gereisd. Zie ik daarom die beelden niet?

Dat is dus mijn makke, ik zie ALTIJD beelden maar hoor geen stem.

Een boek kan zo aardig uitputtend zijn.

Bijv. bij Murakami De jacht op het verloren schaap zie ik hem als het ware boven op de berg en in de taxi zitten met de kat en de vrouw met de prachtige, bijna doorschijnende oren.

Daarom kan ik bepaalde boeken ook niet lezen, zoals dat boek van Het meisje met de lucifers of zoiets. Ik 'zie' alles.

Lijkt me best wel prettig alleen een vertelstem te horen en niets te 'zien'.

Dettie

Nou ja, voor beelden is ook wat te zeggen..het is als met krullen of steil haar: je wilt altijd wat de ander heeft..

Nou, er valt niet veel op de kop te geven. Ik ken het boek uiteraard van titel, maar heb het nog nooit gelezen!

Er is maar een boek van deze schrijver, dat ik op mijn lijstje gelezen boeken kan plaatsen: X-factor. Lang geleden, misschien begin jaren negentig gelezen. Dat vond ik toen spannend en goed. Maar dat moet een heel ander boek zijn als De oude man en de zee, want X-factor is een regelrechte spionageroman.

Dettie schreef : Een meesterwerk... nee, dat kan ik het ook niet vinden. Toch blijven de beelden wel hangen. Het werd erg beeldend verteld. Maar een meesterwerk...

(oei, oei, we krijgen vast op onze kop van Roel )

Dettie

Korte inhoud: De oude Cubaanse visser Santiago heeft al 84 dagen niets gevangen en wordt daarom bespot door andere vissers. Manolin, zijn jonge assistent, moet van zijn ouders tegen zijn zin meegaan met een meer succesvolle visser. Om zijn reputatie te redden gaat Santiago heel ver de zee op. Daar vangt hij een enorme marlijn, die hij met een bovenmatige krachtsinspanning naar huis sleept. Onderweg wordt deze echter opgegeten door haaien, zodat hij alleen met een groot karkas aan land gaat. Hij sleept zich naar zijn hut, waar hij in een diepe slaap valt. Inmiddels hebben de andere vissers het karkas gezien en zijn diep onder de indruk. Als Santiago wakker wordt, zit Manolin aan zijn bed en vertelt hem dat hij ondanks zijn ouders in het vervolg weer met hem meegaat, omdat hij nog veel van hem kan leren.

Mooi verhaal. Ik dacht even dat de oude man gewoon droomde!

Dit verhaal heb ik jaren geleden ook gelezen. Ik weet nog dat ik het, net als jij, een mooi verhaal vond.