Jos Bours - De jongens van het glaspaleis

Laatste nieuws,

je moet inderdaad snel zijn wil je nog een boek bemachtigen. De uitgever zelf heeft er nog maar 25, hoor ik net!

Bedankt voor jouw berichtjes, Jos. Dat het hard gaat met de boeken, is een goed teken!

Inderdaad. dat heel veel slechter gekund...

Ik heb niet zoveel toe te voegen aan de recensie van Librije. Ik heb het einde letterlijk opgevat en niet als een fantasie van Miele. Het is ook erg poëtisch. Alleen, Jos, als je zoiets prachtigs verzint over de ogenkleur van Felix "een bruin tussen herfst en honing", dan moet je dat later niet nóg een keer gebruiken. Man, wat zonde!

Er zitten wel een paar foutjes/vergissingen in. Ja, dat weet je nog niet, maar ik ben een muggenzifter. De leeftijden kloppen niet altijd. Ergens staat "Tante Tet keek mij aan zoals Jote en Miele mij soms aankijken." maar het is Miele die dit zegt. En kapucijners kun je eten, je bedoelt kapucijnen. (Kapucijner kan wel, maar dan als bijvoeglijk naamwoord.)

Maar dit zijn peanuts. Het is echt een prachtig boek. Het is een stijl die mij erg bevalt. Ik kan het niet goed onder woorden brengen. De zinnen zweven, dragen je mee op de wind in een rustig tempo. Komt door dat magische denk ik. Hoe leg ik dat nou uit..... Jullie zitten vast allemaal te fronsen.

Komt er nog een volgend boek, Jos?

Dank je wel Berdine voor je beoordeling en je scherpzinnige commentaar. Jij bent wat je noemt een precieze lezer en dat wens ik me toe (zij het in een wat eerder stadium...) want zelf ben ik veel te slordig. Ik zou nooit een goede corrector zijn. Veel ogen zijn over het verhaal gegaan vóór publicatie, maar dit is allen ontsnapt. Knap van jou.

Met je opmerkingen over verhaal en stijl ben ik natuurlijk heel blij!

Laat het nou het toeval willen dat ik gisteren een nieuwe roman heb afgerond. Precies een jaar over gedaan. Afgerond wil zeggen: versie 1. Ik ga het nu laten lezen aan mijn medelezers/leesters en dan krijg ik naar aanleiding van hun commentaar en suggesties waarschijnlijk weer een hoop werk. Het verhaal gaat over hoe je in de wereld wilt staan: als een god, rechtop lopend of wegkruipend als een worm? Angst voor verandering of juist niet? Niet alleen een persoonlijk, maar ook een maatschappelijk thema van deze tijd dus. Er is dit keer één hoofdpersoon: Job van Kleinwee in wiens leven opeens van alles gebeurt. Titel: Weeënstorm.

Dank voor je verhaal!

Nou ik kijk ernaar uit!