Colm Tóibín - Nora

Ik geloof overigens dat dit boek niets voor Marjo is, het verloopt te traag denk ik zomaar.

Dettie

Ha ha..denk jij dat? Dan zul je wel gelijk hebben.

Ik vond het een mooi boek. Zoals je zegt Dettie, net het leven zelf, een opeenstapeling van zorgjes en probleempjes. Qua stijl is het vergelijkbaar met Brooklyn en In lichterlaaie. Met Brooklyn heeft het ook raakvlakken door een paar randpersonen, o.a. de hoofdpersoon in Brooklyn. Wat me intrigeerde is dat hij een paar zaken aanstipt zonder ze op te lossen: Waarom stottert Donal opeens? Nora vermoedt dat er iets gebeurd is bij tante Josie. Ook het feit dat in Nora's hallucinatie, waarin ze Maurice ontmoet en spreekt, Maurice niet vertellen wil of het goed komt met Connor, terwijl het met de andere kinderen volgens hem wel goed zal gaan. Wat staat Connor nog te wachten? M.a.w. waarom maakt Nora zich onbewust zorgen om Connor, die toch de minst problematische lijkt te zijn?

Misschien komt er nog een vervolg.

Ja mooi verhaal is het inderdaad, vond ik ook.

Ik meende dat Donal begon te stotteren door het overlijden van zijn vader. Moeder kwam maar niet naar tante Josie en dat maakte dat hij ging stotteren (dacht ik). Dat van Connor begreep ik ook niet zo goed.

Dettie

Mogelijk dat ik dat van Connor toch begrijp. Ik meen dat dit boek deels autobiografisch is. Tóibín is homo en net als Connor de jongste in het gezin. Misschien bedoelde Maurice dat. Dat het niet "goed zou komen" met Connor. Het zal in die tijd best een probleem geweest zijn, in het katholieke Ierland. Ongetwijfeld niet voor Nora, maar voor hoe de mensen naar hen zouden kijken.

Met Donal had ik het gevoel dat er bij Tante Josie iets anders was gebeurd. Wat jij zegt was de versie van Tante Josie. Ik kreeg de indruk dat de zoon van Tante Josie, hem lastig gevallen had o.i.d. Dat hij daarom was gaan stotteren. Nora kwam er niet achter, precies zoals je in het dagelijkse leven nooit overal achter komt.

Zou heel goed kunnen wat jij schrijft. Zelf dacht ik dat Donal bang was dat hij zijn moeder ook niet meer zou zien en daarom ging stotteren.

Vader was ernstig ziek en dat was al eng en dan ziet hij zijn moeder ook nooit... voor een kind erg angstaanjagend enk ik.

Wat Connor betreft, het zou kunnen wat jij zegt. ik ga eens zoeken of er iets over Connor in een (Engelse) recensie te vinden is.

Dettie