Lara Taveirne - Hotel zonder sterren

Wordt vervolgd

Ik heb het uit, maar ik ben ietwat verward ( ik dacht dat ze wel een echte relatie hadden en aan de andere kant dacht ik al lezend ook een aantal keren een toespeling te lezen dat ze haar avonturen met Adreas verzonnen had als troost voor de eenzaamheid, maar van die gedachte kwam ik op het eind weer terug).

Ik ga het van de week in stukken nog een keer herlezen.

Maar het is sowieso een heel mooi geschreven verhaal, waarbij het verleden en de geschiedenis van larissa's ouders heel goed weergeven waarom Larissa is geworden zoals zij is.

Die moeder is vast ook een product van háár geschiedenis, maar die wilde ik zo af en toe wel eens een schop tegen haar achterste geven... Mens kijk eens om je heen wat voor gevolgen je daden hebben!!!

Ik ben stukken aan het herlezen en ik zat er naast... ik dacht steeds dat ze een echte relatie hadden gehad, met se.x etc, maar de enige vrijscène

die ik bij herlezen van hen las was die waarbij ze gestoord werden.

Ik snap, om mezelf enigszins vrij te pleiten , mijn eigen verwarring wel, want er zijn bij beide contant verwijzingen naar iets wat dan schijnbaar niet gebeurd is.

We worden bewust op het verkeerde been gezet, wat dan wel weer knap in.

Ja dát gebeurt nooit. Dat verraste mij ook. Je had aanvankelijk wel het gevoel dat ze het bed ook deelden. Ze hadden wel een zeer intense relatie, ze deelden alles, alleen dát niet. Ik heb het zelfs overgelezen omdat ik dacht hè, ze hadden toch wel...

Ja, je zou die moeder - maar Andreas in feite ook - een trap voor haar kont willen geven.

Ik vond het een heel mooi verhaal over twee mensen waarbij de een (Larissa) denkt de ander te kennen.

Helaas is ze 'alleen maar' dat leuke, charmante, grappige meisje...

Dettie

Ach gelukkig, jij had het ook ( een beetje). Vooral door die verwijzingen in hun gedachten raakte ik van de wijs en was het in mijn hersenen wél zo, ook al had ik het niet echt gelezen.

Ja ik vond het ook een boeiend en mooi boek, met heel veel lagen. Het wordt heel duidelijk dat de jeugd van Larissa zijn sporen goed heeft nagelaten.

Ik vond de titel ook heel mooi gekozen, het verwijst naar een hotel zonder ( kwaliteitssterren) wat genoemd wordt, maar ik zag ook alsmaar een hotel voor me zonder échte sterren aan de hemel, als symbool van de idylle die, ook in deze laatste poging, alsmaar niet écht wil worden.

Ik ben wel benieuwd naar meer van deze schrijfster eigenlijk, lazen jullie ook haar eerdere boek?