Lars Mytting - De vlamberken

Duidelijk antwoord, dank je wel.

En ook Ria heeft De vlamberken gelezen en gerecenseerd, zie

www.leestafel.info/lars-mytting

-

O, ik ben blij met deze recensie, Ria. Ik had het boek op mijn lijstje staan naar aanleiding van de recensie van Marjo. Toen kwam de Volkskrant en die was minder enthousiast. Dus ik begon te twijfelen. Marjo en ik hebben niet altijd dezelfde smaak. Maar na jouw positief verslag blijft hij zeker op mijn lijst. Ik heb hem meteen gereserveerd op de bieb. Mijn mening volgt binnenkort.

Nu zijn we nog benieuwder naar de mening van strenge Berdine..

Ik ben het helemaal met jullie eens. Het is een prachtig boek. Wat Edvard vindt over zijn verleden is mooi gedoseerd, zodat je het tot het eind geboeid blijft. Het lijkt wat gezocht, maar het kan gewoon zo gebeurd zijn. De auteur weet het heel aannemelijk te maken. Hij weet veel over hout en bomen en wat hij daarover vertelt is niet belerend, maar volkomen natuurlijk in het verhaal opgenomen. Meeslepend, ik had er geen probleem mee dit bij de t.v. te lezen. Ik verdween gewoon in deze andere wereld.

(Nou moet ik nog gaan zoeken, wat er volgens de Volkskrant recensent aan mankeerde...)

De recensent vond het verhaal vergezocht en ingewikkeld en aan het eind weet je heel veel van hout, maar weinig van de personen, die volgens haar niet tot leven komen.

Daar ben ik het niet mee eens. Het verhaal is misschien vergezocht, maar niet onlogisch. Ingewikkeld, maar niet zo dat je je steeds af moet vragen "hoe zit het ook al weer?". Ik wist achteraf genoeg van de personen, die ik juist erg levensecht vond. Het dubbele van de hoofdpersonen, die zich tot elkaar aangetrokken voelen en tegelijkertijd elkaars tegenstander zijn. Mooi vond ik ook, dat Edvard Gwen beschrijft met al haar tekortkomingen, te dikke benen e.d., en dat hij toch verliefd op haar wordt. Als dat niet levensecht is. En - dit is een verklapper -

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

dan de versmade Hanna, die de boerderij met liefde en toewijding heeft verzorgd tijdens Edvards zoektocht, en moet toezien hoe Edvard met Gwen thuiskomt. Uit de epiloog blijkt dat zij hem die affaire heeft vergeven. En Edvard heeft blijkbaar voor zijn tweede keus gekozen. Er wordt in het echte leven heel wat geschipperd en met minder genoegen genomen omdat de omstandigheden dat nu eenmaal eisen.