Annelies Verbeke - Dertig dagen

Achterflap: Alphonse is met zijn geliefde Kat verhuisd naar de Vlaamse Westhoek. Ver weg van het drukke Brussel en het wisselvallige muzikantenbestaan is hij gelukkig met zijn eenmansklusjesbedrijf. Zijn klanten zijn lovend over zijn werk, en nog meer onder de indruk van hemzelf. Ze stellen zich open voor hem en hebben behoefte aan zijn adviezen. Maar Alphonse wil geen Jezus zijn, geen goeroe worden. Hij helpt omdat hij dat kan.



Een zwart sprookje over liefde en haat. Actuele maatschappelijke problemen verwerkt in een prachtige verwoord, surrealistisch verhaal. Alphonse staat model voor al het goede in de mens, het goede, dat door zijn medemensen soms met afgunst en zelfs haat wordt bekeken. Het duurt even voor je in het boek zit, maar dan kruipt het ook echt onder je huid.

Heel erg mooi boek!

Dat klinkt inderdaad als een heel mooi boek berdine. Jouw beschrijving spreekt me erg aan.

ik heb vroeger Slaap van haar gelezen wat ik geen fijn boek vond, ik ergerde me enorm aan de egoïstische vrouw die niet slapen kon en daarom haar hele omgeving lastigviel. Ook het boek Reus lag me niet. Ik weet niet of je deze boeken kent, maar als je ze kent, is dit boek (Dertig dagen) dan heel anders?

Dettie

Ik heb dezelfde ervaringen als jij Dettie, ik weet ook nog niet zo net of ik een andere Verbeke wil lezen.

Van "Slaap" weet ik niet veel meer. En "Reus" staat hier nog ongelezen, helaas. Ik weet wel dat "Groener gras", verhalen, anders was dan "Slaap" en dit lijkt meer op "Groener gras". Deze hoofdpersoon is gewoon een heel goed mens, dus je hoeft je niet te irriteren. Verbeke heeft altijd wel iets irreëels in haar boeken. In dit boek is dat, dat het niet erg waarschijnlijk is dat een klusjesman bij elke klant zoveel vertrouwen oproept, dat ze meteen hun hart uitstorten en hem verder ook buiten werktijd lastig vallen. Maar dat maakt het nou net zo mooi. Alphonse is een man die luistert en iedereen probeert te helpen. Daarbij moet hij opboksen tegen vooroordelen van andere mensen die hem niet verder kennen dan zijn buitenkant. En dat moet hij duur bekopen. Het is een eigentijds verhaal over racisme en de vluchtelingen bij Calais.

Je moet wel goed opletten bij het lezen, want ze gaat niet alles uitleggen. Een paar zinnen, en dan moet de lezer maar weten wat er voor verhalen achter zitten. Die zinnen mag je niet missen.

Ik zou dit boek willen vergelijken met "Dit zijn de namen". Ook vluchtelingenproblematiek en ook prachtig taalgebruik. Qua sfeer deed het mij, vooral in het begin, denken aan "Over het water", rustig en een beetje weemoedig.

O, en voor de puriteinen onder ons. In het boek komt een auteur voor, die Alphonse een erotisch verhaal laat lezen. Dat kun je eventueel overslaan, als je dat niet graag leest. Het lijkt erop dat Alphonse model stond voor de hoofdpersoon, dat denkt hij zelf ook, maar de auteur beweert van niet. (Zo. Dus nu hoef je dat zeker niet meer te lezen.... :mrgreen:)

Klinkt interessant.

Oei vergelijken met Over het water... een van de mooiste boeken die ik gelezen heb. Ik ben om en heb het boek besteld, ik had toch nog een bon van m'n verjaardag liggen.

Dettie