Arthur Japin - Een schitterend gebrek

Eenieder hier die mijn bespreking van het boekweekgeschenk "De grote wereld" van Japin heeft gelezen, weet dat ik daar gemixt enthousiast over was. Enthousiast omdat het zo mooi geschreven is, de personages geloofwaardig en ontroerend, maar ook teleurgesteld omdat ze Japin te weinig heeft uitgewerkt.

Nu heb alweer een maand geleden zijn roman Een schitterend gebrek uitgelezen. Dat was een verrassing. Voor de lezers, zoals bv Marjo (als ik me goed herinner) afknapten op de poetische stijl van het boekenweekgeschenk, kunnen hier een herkansing wagen. Voor mij kwam de veel sobere stijl heel even als een schok, na de rijkdom van het dunne boekje, maar daar zette ik me snel overheen omdat het verhaal zo ijzersterk is! Een verhaal dat knap in elkaar gestoken is. Omdat Japin de goochelt met de chronologische volgorde kun je de draad kwijt raken. Door deze opzet te kiezen, weet hij tot een uitstekende dosering te komen, zodat het verhaal tot het einde toe spannend blijft.

Waar gaat het dan over? Het verhaal begint in Amsterdam waar een dure gesluierde prostitue achter schuilgaat. Die sluier verbergt een gruwelijk geheim. Langzaam wordt de jeugd van de hoer uit de doeken gedaan en dan blijkt dat deze Lucia als jong meisje verliefd werd op een knappe jongeman genaamd Giacomo. Het gaat mis als Lucia gaat helpen als er een pokkenepidemie uitbreekt. Zij voert een vreselijke strijd met de ziekte, overwint, maar het kost haar haar schoonheid en ook nog haar zelfvertrouwen. Ze vlucht en durft haar geliefde niet meer onder ogen te komen. Terug in het heden duikt er een zekere Seingalt op in Amsterdam die haar vertrouwen weet te winnen, waardoor ze in steeds grotere gewetenscrises terechtkomt.

De naam Giacomo is niet zomaar een Giacomo, maar de beroemde Don Juan Giacomo Casanova. En deze Lucia die het verhaal vertelt is een jeugdliefde van Casanova.

Japin heeft dit verhaal subliem opgeschreven, minder poetisch, maar zeker niet zonder poezie en de complexe gevoelswereld van Lucia weet hij professioneel aan de lezer te presenteren.

Een geweldig boek, waarvan ik ongelooflijk heb genoten.

Ik heb het boekenweekgeschenk nog niet gelezen, maar vond 'een schitterend gebrek' al heel poetisch. Prachtig romantisch, mooi neergezet en een eigenlijk enorm treurig verhaal. Ben dus benieuwd naar het boekenweekgeschenk.

Groet, Monique

'Een Schitterend Gebrek' is ook één van de laatste boeken die ik heb gelezen. Ik heb er heel lang over gedaan. Niet omdat het saai was, maar omdat ik zo mooi vond neergezet en heel erg lette op de mooie schrijfstijl. Arthur Japin kan zich ook heel goed inleven in vrouwen. Ik kan me zo gauw niet een ander boek van een Nederlandse auteur herinneren dat ik mooier vond dan dit boek.

Hallo Monique en Gordana,

De stijl van Japin in deze roman is soberder dan dan het bwgsk, maar zeker poetisch. Ja, ik vind als man ook dat hij de vrouwen in zijn roman geloofwaardig heeft neergezet. Maar dat geldt ook voor het bwgsk. Dat verhaal deed me terugdenken aan Der Blechtrommel (De Blikkentrommel)

van Gunther Grass.

Als jullie van een poetische schrijfstijl houden, moet je zeker, als je het niet al gelezen hebt, Gloed van Sander Marai!

Gaan jullie ook andere boeken van Japin lezen?

Ik in ieder geval wel.

groeten,

roel

Ja, ik ga vast nog wat lezen van Japin, het bkwkgschk ligt nog te wachten. Gisteren kwam ik tot de aangename ontdekking dat ik een CD van Astrid Seriese heb, waarvoor Japin de tekst heeft geschreven (Nuances van Liefde). Ik heb de CD al een hele tijd, maar nu las ik voor het eerst het bijbehorende boekje. CD om stil van te worden!

Groet, Monique

bwgsk of bkwkgschk??

Grappig...