Eleonore Dehnerdt - Anna Magdalena Bach

Het waren wel heel andere tijden Annemarie. In de 17e eeuw gebeurde het veel vaker dat een aantal kinderen de volwassen leeftijd niet haalden of stierven vlak na of tijdens de geboorte. Er was ook niet zulke goede voeding als nu, de hygiëne was slecht, er waren nog niet zoveel geneesmiddel als nu en de mensen werden sowieso veel minder oud. Als je de 50 haalde was het al heel wat.

Dettie

Dat is ook absoluut zo maar het moet toen toch ook vreselijk voor vrouwen zijn geweest om kinderen te verliezen. Er werd ook nauwelijks over gepraat dus ze droegen hun verdriet alleen. De mensen gingen er anders mee om toen maar toch denk ik niet dat iemand lief en popperig kon zijn geweest na al dat leed.

Er wordt ook wel geschreven dat ze verdriet heeft om de dood van haar kinderen hoor. Maar het wordt op het laatst bijna

een opsomming. Anna Magdalena is misselijk, dus weet iedereen dat ze weer zwanger is, ze bevalt, het kind blijft leven of gaat dood, ze heeft verdriet, of is blij, ze wordt weer misselijk enz...

Tussendoor overlijden vader en moeder en vrienden, oudere kinderen enz. Ook dat vindt ze erg maar dan wordt ze weer misselijk, is weer zwanger enz. Het is geen verhaal meer maar een stroom van gebeurtenissen die genoemd worden. En Anna Magdalena blijft maar de geweldige, lieve vrouw. Het is gewoon de toon van het boek die zoetig aandoet, soms bijna een romannetje.

Dettie

Het klinkt meer als een verslag dan als een echt soepel lezend verhaal inderdaad.