Eimear McBride - Een meisje is maar half af

Ik heb het inkijkexemplaar bekeken. Wat een bijzondere stijl. Eerst leest het wat vermoeiend maar het went snel.

Misschien vertel ik dus te veel, maar toch. Je moet wat.

Ik ben na twee hoofdstukken gestopt en vooraan begonnen. Ik begreep er niets van...

www.leestafel.info/eimear-mcbride

Ik denk dat het wel meevalt, je geeft toch ook niet zoveel weg. Ik begreep later uit een interview, dat de halve zinnen en losse woorden, gedachten in je hoofd verwoorden voordat ze volledig gevormd zijn.

Mooi verslag Marjo.

Twee mooie verslagen bij elkaar!

Dat van die gedachten klopt, maar niet het hele boek is zo. Je kan niet zeggen dat het boek alleen maar gedachten is.

Ga maar na bij jezelf: ook de buitenwereld komt binnen en krijgt een woord, of korte zinnen, al of niet af. Die vogel die zingt, de buurman die voorbij loopt. Dat soort dingen zitten niet in het boek, gelukkig niet, want dan was het niet leesbaar meer.

Bij McBride komt alleen dat wat bij het verhaal hoort er in. Wat ze ook goed heeft gedaan is de ontwikkelig: daarom is het begin het ergst, want daar is ze nog erg jong.