Craig Thompson - Een deken van sneeuw

Toch heeft het wat...

Lees meer: www.leestafel.info/craig-thompson

Ik vond het ook een mooi boek Mijn reacties destijds bij "Momenteel lees ik" en "Thema's": Een aandoenlijk verhaal, mede dankzij de tekeningen, die even veel vertellen als de tekst.

Een coming of age verhaal met heel herkenbare situaties. Het gevecht in bed met zijn broertje (Je ligt op mijn helft! Ja, maar jij hebt alle dekens!); het schuld- en "doe ik het wel goed" gevoel bij zijn eerste liefde; het zelf beginnen nadenken over de aangeleerde "waarheden" van de ouders. De tekst en de tekeningen vullen elkaar perfect aan. Ik vond het bijzonder om een verhaal op zo'n manier te lezen.

Habibi vond je ook goed toch? Als ik eens op een grafische roman van deze auteur stuit, gaat het mee!

De tekeningen zeggen inderdaad heel veel Berdine, daar geef ik je gelijk in. Het was ook zeker een fijn boek om te lezen. Het is een vlot en meeslepend verhaal met mooie bijpassende illustraties. Wel ging het boek over iets meer dan de herkenbare dingen in het leven. Hij ging heel diep in op de pesterijen uit zijn kindertijd en hoe hij dan uiteindelijk toch iemand tegenkwam die hem begreep en accepteerde voor hem. Die eerste liefde was voor hem iets serieus en passioneel. Niet iedereen maakt dat op die manier mee. Het geloof van zijn ouders speelde ook inderdaad een grote rol in dit verhaal. Het heeft zowat zijn hele kindertijd en adolescentie beïnvloed. Het is pas op de laatste 10 pagina’s ongeveer dat hij duidelijk volwassen is geworden en zijn eigen ideeën heeft over de zaken. Ik vind dat je zijn verhaal nogal luchtig beschrijft. Ik vond hier niet veel herkenbaar aan. Niet iedereen maakt zo’n dingen mee als seksuele mishandeling, pesterijen, gebroken hart,…

Al bij al was het zoals je al zei een bijzondere manier om dit verhaal op zo’n manier te lezen.

Misschien heb je het meer tegen mij? (Marjo) Je wilt zeggen dat mijn verslag te luchtig is?

Ik herinner me het verhaal niet helemaal meer, maar ik geef toe dat ik geneigd ben eerder de leuke dingen te benoemen dan de minder aangename.

Ik weet het dus niet, maar je zou best gelijk kunnen hebben.

Nou, ik herinner me niets van sek.suele mishandeling. De ouders waren wel heel erg streng. Ik zou in dat geval het boek nooit het predicaat "aandoenlijk" hebben gegeven. En de meeste tieners krijgen op een bepaald moment toch wel met een gebroken hart te maken?