Tom Winter - Onbezorgd

Marjo schreef : Je kan je soms inderdaad lelijk vergissen. Ik snap wel dat je dat op het eerste gezicht dacht, de omslag is eigenlijk pas duidelijk als je het verhaal kent. En dan nog: de vrouw waar het om gaat is ook geen jonge deerne meer, niet zoals de dame op de omslag.

Zou het feit dat er een jonge vrouw op de omslag staat misschien ook iets te maken hebben met de misschien wat nostalgische gevoelens van de hoofdpersonen? Albert denkt aan z'n vrouw die al lang dood is en Carol denk ook aan een geliefde uit het verleden. Het uiterlijk van de vrouw op de omslag suggereert dat nostalgische ook wel een beetje. De kleding en de koffer lijken mij toch op het verleden te duiden.

Dat zou best kunnen. Het beeld op zich past wel, maar er is in het verhaal niet zo'n vrouw, of ik heb haar gemist.

Misschien een verlangen naar de vrouw die Albert ooit had en die Carol ooit geweest is? Ik moet het boek nog verder lezen, want ik ben er net in begonnen.

Ik heb het boek uit. Het verhaal vond ik op zich wel aardig, maar over het einde en het laatste hoofdstuk ben ik wat minder te spreken. Ik had het gevoel dat de schrijver het ook niet meer wist en er maar gewoon een soort einde aan gemaakt heeft.

Ik heb het niet meer helemaal in mijn hoofd maar ik dacht dat hij wel naar een bepaald einde toeschreef, en dat inderdaad het laatste toevoegsel overbodig was. Ik vind dat wel vaker: dat een schrijver denkt dat nog even alle eindjes aan elkaar geknoopt moeten worden, en dan schrijven ze nog wat, hetgeen afbreuk doet aan het voorafgaande.

Ik vond het einde onbevredigend. Carol is op vakantie in Griekenland en heeft kennelijk tegen Bob gezegd dat ze niet bij hem terugkomt en Albert belt bij Bob aan, waar hij te horen krijgt dat Carol bij 'm weg is. Dan volgt het slothoofdstuk, waarin we 20 jaar later zijn en zowel Bob als Carol een nieuwe partner hebben. Albert wordt ook nog genoemd, maar dat is het dan wel zo'n beetje. En zo zit je met twee onbevredigende eindes. Het eerste einde is te open en het tweede einde mist een begin.