Cees Nooteboom - Mokusei! & De Boeddha achter de schutting

Mokusei! & De Boeddha achter de schutting

Flaptekst:

In Mokusei wordt een Nederlandse fotograaf die al jaren Tokio bezoekt heftig verliefd op zijn Japanse model Sakoto, die hij Mokusei noemt, naar een geurende plant. Het wordt voor hem de enige werkelijke liefdesgeschiedenis van zijn leven, een passie die hem tot de grond toe zal afbranden. Zonder afscheid te nemen verdwijnt Mokusei weer uit zijn leven.

In De Boeddha achter de schutting dwalen een reiziger en zijn tegenstem door de hemel en hel van Bangkok. Tussen monniken en hoeren, de stilte van de grote rivier en het gruwelijke verkeer, langs gouden tempels en over de oneindig groten markten laat de reiziger zich meevoeren als een blad op de stroom. Ook hier komen de oosterse en westerse cultuur in een fascinerende verhaaleenheid samen.

Mijn mening:

Vooral Mokusei! is een prachtig verhaal. Het geeft heel goed de Japanse ondoorgrondelijkheid weer. Het niet kunnen vatten van de essentie van Japan en de Japanners. Mokusei en de fotograaf hebben de Liefde met een hoofdletter in elkaar gevonden. Toch kunnen zij niet met elkaar gaan leven juist vanwege het feit dat zij Japanse is. Dit alles is in erg mooie bewoordingen weergegeven.

In De Boeddha achter de schutting laat de tegenstem de betrekkelijkheid zien van alles aan de reiziger. De reiziger noteert alles wat hij ziet maar de tegenstem laat zien dat het helemaal geen nut heeft. Je kan de buitenlandse woorden willen onthouden, de gebruiken en gewoontes, maar het gaat erom wat je voelt, wat je ermee doet, niet dat je een encyclopedische kennis overhoudt.

Ik ga zeker meer van Nooteboom lezen, wat kan die man prachtig schrijven.

Bernadet

Lijkt me een prachtig boek, Bernadet.

Was echt iets geweest voor het thema "reizen".

Groetjes. Tiba.

Om de een of andere reden geef ik niet zoveel om boeken die ver weg spelen. Ik weet niet precies waarom datr is, want andere culturen kunnen heel interessant zijn. Zouden het de namen, de vreemde termen zijn die me afschrikken? Ik weet het gewoon niet. Maar dit boek en die andere die je besproken hebt, Bernadet, zal ik niet snel lezen.

Marjo

Hé, Marjo, wat eigenaardig. Bij mij is het net andersom. Als het in een vreemde cultuur is, vind ik het nog zo boeiend.

Groetjes. Tiba.

Wisselkind zal ik ook niet zo snel zeggen dit moet je lezen, het was wel een aardig boek maar niet echt mooi.

Dit van Nooteboom was mooi omdat hij de dingen erg mooi beschrijft.

Vooral het laatste verhaal was meer universeel, daar werd in feite ook op gewezen, dat er zoveel poppenkast was zoals al de souvenirs en de kunstmatige glimlachen. Dat je daar doorheen moest prikken en dan kijken wat je dan ziet!

bernadet

Ik heb een klein Nooteboompje staan, een boekenweekgeschenk geloof ik. Maar nog niet gelezen.

Marjo