Maartje Wortel - IJstijd

Ok, ik neem het van je aan. :mrgreen:

Weet je, ik heb geen flauw idee wat jullie precies bedoelen als je zegt dat een personage vaag blijft. Wat wil je dan eigenlijk, waarom voldoet het niet?

Ik heb dat idee nooit. Het is zoals het is.

Ik weet niet wat ik moet met 'lege huls', en 'vaag'.

Dat heeft te maken met je inleven in een personage, meevoelen, en dat is iets wat jij niet doet met papieren personages. Als zo'n persoon te vaag blijft, dan lukt dat meevoelen niet en dan kan het je niet schelen wat er met zo iemand gebeurt. En dat is voor jou geen voorwaarde om een boek boeiend te vinden. Ik geef toch ook aan dat het goed geschreven is, maar zo'n boek glijdt als water langs me heen. Ik heb liever een boek dat me pakt, dat indringend is.

"Lege huls" moet je toch wel wat zeggen? James heeft geen doel in het leven, heeft nergens echt interesse in, geen hobby, geen vrienden, geen ambitie. Hij sukkelt van de ene dag in de andere, en dat alles is ook nog eens de schuld van zijn ouders. Dus hoeft hij niet eens te proberen iets van zijn leven te maken, want als iets de schuld van een ander is kun jíj het niet veranderen. Dan komt ie Marie tegen, maar hij sjouwt gewoon achter haar aan, terwijl zij iemand nodig heeft om haar leiding te geven. Die indruk krijg ik tenminste, want het karakter van Marie komt niet goed uit de verf. M.a.w. ik "ken" haar niet, ik weet niet hoe ze in elkaar steekt. Dat bedoel ik met "vaag".

Ja, daar ligt een groot verschil. Ik hoef die personages niet te kennen. Ik lees hun verhalen en dat is prima. Afstand graag!

Het gaat mij bij verhalen niet om de personages, die staan voor iets, maar leven niet. Het gaat om het verhaal in zijn geheel, hoe het geschreven is, de sfeer. Maar goed, ik weet dat julliei anders lezen.

Er zijn wel boeken waarin de leegheid van een personage me stoort, maar dat is in dit geval niet zo. Ik heb ook niet het idee dat hij nietsig is, hij laat zich leiden, maar leeft daardoor wel.

Hij geeft mij niet het gevoel dat er sprake is van lamlendigheid, meer een niet-weten. En dan zoekt hij op een eigen manier een richting.

Ik heb dit boek eerder dit jaar ook gelezen.

www.leestafel.info/maartje-wortel

IJstijd is de tijd dat alles bevroren en stil is; er gebeurt niets aan de oppervlakte maar de krachten onder de bevroren laag zijn krachtig genoeg om landschappen voorgoed te veranderen. Dat geldt ook in overdrachtelijke zin voor hoofdpersoon James Dillard, wanneer zijn laissez-faire leven veranderd wanneer hij gevraagd wordt een boek te schrijven en zijn vriendin hem later verlaat. Zijn die krachten groot genoeg om zijn mentale landschap te veranderen?

Mooi gezegd Joananzinha