Linda Fontijn - Wisselkoorts (Debuut)

Dat kan zo wel eens gebeuren, dat we een boek hetzelfde beoordelen. Dat ze overeenkomen is ook wel logisch hier: er is niet zoveel te vertellen, dus halen we er alletwee hetzelfde uit.

Ik had niet dat gevoel dat Bernadet had "zij kan tenminste kiezen". Dat stoorde me niet, het zijn tenslotte verzinsels van de schrijfster en als je iemand een radicale verandering aan wil smeren is dit een veilige positie om het uit te doen. Andersom is zo moeilijk..

Nee andersom is in mjn ogen veel aannemelijker. Armoede, ellende en dan hard werken en knokken en het halen!

Eigenlijk gaat Meester! van Frank McCourt daarover. Van slungelig straatjochie opgeklommen tot leraar bij een zeer vooraanstaande school.

In dit boek was het klagen om niets eigenlijk. Ze zal best die onvrede/onrust hebben gehad maar ga dan vrijwilligerswerk doen in je weekend of zo en zeur niet zo.

Bernadet

Heb ik het mis, Bernadet? Zijn dit meer bedenkingen achteraf?

Of had je die overwegingen al tijdens het lezen (als je je dat nog kunt herinneren)?

Groetjes. Tiba.

Nou ik vond de schrijfstijl wel goed maar voelde me onbehaaglijk bij het verhaal, en ineens dacht ik (onder het lezen), waarom zegt niemand in die hele discussie dat het een luxe-probleem is. Dát ze tenminste kan kiezen.

Het 'probleem' wordt van alle kanten belicht maar dát komt bij alle vrienden niet in hun hoofd op.

Bernadet

Ik heb het boek niet gelezen. Onze bieb koopt geen debuten aan. Zodoende..... Maar , wat ik me bij de discussie hier afvraag. Zijn wij westerse mensen niet allemaal een klein beetje zo????? We hebben alles om gelukkig te zijn en toch is er altijd een gevoel van een "gemis". Je moet maar eens rondom je kijken en zien hoeveel mensen "op zoek" zijn. Hoe "rijker" (en daarmee bedoel ik niet alleen financieel gezien) hoe meer "onvrede". Het is natuurlijk een luxeprobleem. Maar wel een dat onder veel mensen leeft.

Inge