Het forum is gemigreerd

Let op: in juni 2026 hebben wij het forum gemigreerd naar nieuwe software.
Heeft u al een account? Klik dan eerst op "Wachtwoord vergeten" om een nieuw wachtwoord aan te vragen. Daarna kunt u weer inloggen.

Justin Go - De onverbiddelijke tijd

Lees meer
11 jaren 11 maanden geleden #60857 door berdine
Justin Go - De onverbiddelijke tijd werd gestart door berdine
Flaptekst: Tristan Campbell is net afgestudeerd wanneer een koerier hem een aangetekende brief uit Londen bezorgt. De brief is afkomstig van een notaris, die hem dringend verzoekt naar Engeland te komen. In Londen krijgt Tristan te horen dat hij waarschijnlijk de rechtmatige erfgenaam is van Ashley Walsingham, een Engelse alpinist en legerofficier die in 1924 tijdens zijn poging de top van de Mount Everest te bereiken is omgekomen. Om de erfenis te kunnen ontvangen heeft Tristan slechts drie maanden de tijd om aan te tonen dat hij de achterkleinzoon is van Imogen Soames-Andersson, de geliefde van Ashley. Zo begint Tristans race tegen de klok, die hem van de archieven in Londen via de slagvelden van de Somme naar de Oostfjorden in IJsland voert. Tijdens zijn onmogelijke zoektocht reconstrueert Tristan het verhaal van een noodlottige liefde dat zich heeft afgespeeld tegen het decor van de waanzin en verwarring van de Eerste Wereldoorlog en de gevaarlijke eerste Britse expedities naar de Mount Everest.

Mooi gecomponeerde roman. Afwisselend wordt het verhaal van het verleden (Ashley en Imogen) en het heden (Tristan) vertelt. De auteur heeft het verhaal goed onderbouwd. Het bezwaar van dit boek is echter de menselijke kant. Wat te denken van de Grote Liefde van Ashley en Imogen, wanneer zij hem onmogelijke, bijna onmenselijke voorwaarden voor die liefde stelt? Net zo begint het meisje dat Tristan onderweg heeft ontmoet, en welke liefde nauwelijks ter sprake is gekomen, eisen aan hem te stellen, zonder enig begrip voor wat voor hem belangrijk is.

Daarnaast veranderen de aanmoedigingen van de notaris plotseling in negatieve opmerkingen over alles wat hij ontdekt. En tenslotte weigert Tristan terug naar Engeland te gaan, terwijl de notaris hem min of meer belooft dat zijn vondsten wel voldoende zullen zijn. Nee, hij is vlak bij de oplossing, vindt hij, en zet zijn speurtocht door. Een normaal mens zou eerst terug gegaan zijn om de erfenis te ontvangen en had daarna zijn speurtocht voortgezet. Ik moet toegeven dat hij nog maar weinig tijd had voor zijn "oplossing", maar dat wist hij op het cruciale moment nog niet.

Kortom psychologisch een zwak verhaal.

Graag Inloggen of een account aanmaken deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.455 seconden