Peter Minten: Het aarzelen van de tijd

Het is uit. Ik vond het geen prettige verhalen. Veel geweld, fysiek of psychisch, al dan niet onderhuids. En de meeste verhalen leiden nergens heen, zelfs niet naar nadenken over "waarheen". Jammer, dat de auteur een leuke vondst zoals een man die zijn vermoeide hoofd "optakelt", nog twee keer herhaalt in een ander verhaal. Verder wel erg goed geschreven.

Wil jij het terug, Marjo?

Ik denk dat ik wat duidelijker moet zijn wat betreft dat "geweld" in deze verhalen. Voordat jullie meteen aan moderne Amerikaanse series beginnen te denken. Het heeft een subtielere vorm. In het ene verhaal, wat Marjo aanhaalt in haar verslag, is de vrouw continu aan het zeuren tegen haar man, hij mag van haar geen friet kopen. In een ander verhaal wordt incest geïnsinueerd. Een man die geen zin heeft in se.ks met zijn vriendin, "schopt" haar weg (kan dat niet op een andere manier?). Een jongen was vroeger op school bang voor de (vermeende?) agressie van zijn klasgenoten. Een jongen veroorzaakt een auto-ongeluk dat zijn vriendin en misschien hemzelf ook wel, het leven kost. Dat soort "geweld" bedoel ik. Er is in elk verhaal wel iemand op deze manier bezig. Er is ook niemand gelukkig, nou, misschien die twee uit het verhaal "Gele lis", al is die plant dan weer behoorlijk agressief.

Ik hoop dat ik nu mijn mening wat beter heb onderbouwd.

Nee, ik hoef het niet terug.

Erg hè, maar die gemeenschappelijke noemer van geweld heb ik niet opgemerkt. Zo ben ik daar al aan gewend.

Dat ze allemaal unheimisch zijn, ja, er hing een sfeer die, merk ik, er nu weer hangt, als ik jouw opmerkingen lees.

In die zin zijn de verhalen wel geslaagd dus.

Wil iemand anders het boek nog hebben? Roept u maar.... :black:

Nee dank je maar wel lief dat je het vraagt.

Dettie