Donna Tart, Het puttertje

Geen verslag, maar wel even een topic openen.

Heeft iemand anders dit boek al gelezen?

Mijn conclusie in het kort; ik vond het niet zo goed als "De verborgen geschiedenis', maar beter dan 'De kleine vriend".

Het had alleen van mij een stuk compacter gemogen. Maar het verhaal boeit en met name het begin is erg sterk.

Het mist alleen de filosofie en de onderstroom van "De verborgen geschiedenis". Dit is meer een avonturenroman. Als zodanig werkte het, want ik bleef alsmaar doorlezen om te weten te komen hoe het af zou lopen met Theo en het Puttertje.

Altijd leuk dat je door zo'n boek 'gedwongen' wordt heel intensief naar één schilderij te kijken.

Je zegt het precies zoals een recensent laatst op de radio. Dus laat ik het voorlopig links liggen.

En toch heb ik het wel met plezier gelezen hoor.

Geloof ik wel, maar ik wil graag net zo meegesleurd worden als in het eerste boek. En dat lijkt ze dus niet te evenaren. Dan lees ik eerst andere boeken.

Ik vraag me wel eens af of ze haar eerste boek ooit nog zal evenaren, dat was zo enorm goed.

Dat is eigenlijk nauwelijks meer te overtreffen.

Dettie

Ik denk inderdaad niet dat ze haar eerste boek ooit nog gaat overtreffen.

Ik merk bij mezelf dat dat boek ook nog zó in mijn hoofd zit, ook al is het twintig jaar terug dat ze het schreef.

Ik ben doorgaans niet zo goed in onthouden van boeken, maar hier weet ik nog heel veel van.

Ik heb het, bij griep , ook nog wel eens herlezen. Zo'n heerlijk boek, waarin letterlijk alles anders was dan je in eerste instantie dacht.