João Ricardo Pedro: Jouw gezicht zal het laatste zijn

Lijkt me ook een heel mooi boek. Komt op mijn lijstje...met voorrang dus. Dit wordt namelijk nummer 321 van boeken die ik nog wil lezen!

Maar als we gaan samenlezen kunnen we je misschien verleiden om met ons mee te lezen Irene????

Tja, een stapeltje losse eindjes. Jammer dat Pedro er geen geheel van heeft kunnen maken. Door middel van anekdotes vertelt hij een familiegeschiedenis van drie generaties tegen de achtergrond van een roerig Portugal. De hoofdstukken zijn soms net korte verhalen maar het is duidelijk dat ze verband houden met elkaar. Van een aantal personen leidt het verhaal echter nergens heen. De auteur houdt nogal van opsommingen. Soms maakt dat een verhaal sterker, zoals het verhaal van de moeder die een eindeloze hoeveelheid boodschappen in huis haalt, die allemaal worden benoemd. Aan het eind deelt hij dan een dreun uit. Maar soms is het ronduit vervelend. Ik vond het een onevenwichtig boek, dat je wel aan het denken zet over hoe een en ander met elkaar in verband te brengen is. Aangezien de auteur zelf heeft gezegd dat niet alles verklaarbaar is kun je daar beter maar niet aan beginnen.

Marjo schreef : Ook om daar achter te komen moet je het boek vaker lezen. En een tweede boek afwachten.

En er is nu een tweede met een zeer enthousiaste recensie op Literair Nederland.

www.literairnederland.nl/recensie-joao-ricardo-pedro-onderweg/