Maarten 't Hart - De zonnewijzer

Voor mij was De Zonnewijzer mijn eerste kennismaking met Van 't Hart en ik was aangenaam verrast. Vond het spannend en humoristisch geschreven. Ik ga zeker meer van hem lezen.

Ik kan dus geen inhoudelijke reactie geven op wat jij zegt. Misschien Lizzy?

Dettie

Herhaling is niet altijd slecht, denk ik. "Het woeden" is na "Onder de korenmaat" geschreven. Het lijkt andersom maar voor mij is het "Woeden" beter dan "Onder de korenmaat". Zijn essays heb ik ook gelezen en vind ik zeer scherp. Ook zijn belezenheid is voor mij zeer bewonderingswaardig. Vooral omdat hij daar zo boeiend over schrijven kan. Ook de twee autobiografiën zijn zeer de moeite waard. Voor mij, maar dat is natuurlijk niet objectief, Bernadet, is Maarten 't Hart nog steeds de moeite waard.

O, o, o. Ik lees hier verrast een topic over 'De zonnewijzer' van Maarten 't Hart. Mijns inziens één van zijn slechtste boeken. Later zal ik hier uitgebreid op in gaan.

Hallo Lizzy,

Als je bijna het hele roman-en korte verhalen oeuvre zoals ik van 't Hart gelezen heb, wil je niet weer hetzelfde lezen. Maar voor mensen die 't Hart nog nooit gelezen hebben, geldt die herhaling niet en is alles fris. Maar ik blijf erbij, hij is ook in het schrijven achteruit gehold.

Waarom vond je "Onder de korenmaat" minder dan "Woeden...? Ik vond persoonlijk Onder de korenmaat een beter doortimmerd verhaal met een strakke structuur. En in Woeden vond ik de sfeer van de vroegere 't Hart minder terug.

Ja, de essays ben ik nog niet aan begonnen. Heb jij ook zijn studie over ratten gelezen, die schijnt hoogst amusant te zijn?

Hallo Bernadet,

ik raad je zeker Een vlucht regenwulpen aan, een boek dat ik al 4 maal gelezen heb en dat ik iedere keer weer uit het schap trek om het te herlezen. Het is niet kapot te krijgen. En de mooiste roman over het hollandse winterlandschap is De steile helling. Je voelt de kou en ziet de schaatsters over het ijs vliegen, daarnaast is het ook heel spannend. Maar ik verraad niet de plot.

Goed, ik wordt uitgenodigd door het enthousiamse van Roel. 't Hart is een prima schrijver, met vaak heldere dialogen, intelligente observaties en een doordachte visie op muziek- en kunstwetenschappen. Maar waar het voor mij bij hem aan schort is zijn gevoel voor continuïteit. Hij weet een schitterend verhaal af te leveren maar kan dit in het geheel ontkrachten door daarna een stukje flutproza af te leveren. Hij fulmineert tegen bouquetreeksen, maar soms begin ik in zijn teksten bijna hetzelfde gevoel te herkennen. Dat gevoel was voornamelijk aanwezig bij het lezen van 'De vlieger', één van de meest slechte Nederlandstalige romans ooit uitgegeven, mijns inziens. Ik heb het hoog op met 't Hart, maar anderzijds ook niet. Hij weet zichzelf op een of andere manier niet in toom te houden en denkt dan beter te zijn dan dat hij is.

Het is dus een rare situatie. Zo zeer ik hem waardeer, zo zeer keur ik hem ook af. 'De zonnewijzer' is, zoals al eerder vermeld, een voorbeeld van een roman die ik zeer slecht vond. 'Het woeden der gehele wereld' vond ik zeer goed en 'De Jacobsladder' en 'De aansprekers' subliem.

Wouter