Karin Kamminga: Uit zicht

Hallo Berdine & Dettie,

Het was een waar genoegen het boek te schrijven. Kijk ook maar eens bij de reviews van Boekscout.nl

Simpelweg een boek met een overduidelijke lach en soms de onvermijdelijke traan. En wat Dettie ook aanhaalt.... inderdaad, go with the flow!! Gewoon een beetje meegaan in het gesprek en iedereen is op zijn/haar gemak. Een nerveuze moeder, die steeds weer moet verwerken dat ze ook nog een paar dochters en een zoon heeft en niet kan geloven dat ze die kinderen is vergeten, dat wordt 'um' niet, dus zeg ik helemaal geen Ma of moeders meer maar simpelweg 'Hi Bep, alles wel?' Geen schrik, geen paniek. Laatst belde ik haar 's middags uit bed. Ik dacht dat mijn zus bij haar was, niet dus. Ze nam stomverbaasd te hoorn van de haak (mazzel want als ze toevallig gebeld wordt is het meestal de afstandsbediening die ze aan haar oor klemt, die hebben we maar opgeborgen want TV kijken doet ze uitsluitend in de gemeenschappelijke kamer). Toen ik na een zeer onsamenhangend gesprekje vroeg of ze niet liever weer naar bed wilde, zei ze: 'zal ik het aanrecht meenemen?', kijk, daar krijg ik nou de slappe lach van )))

Dames, fijne avond en groeten van Karin

Ja dat wist ik ook, dat je er niet tegenin moet gaan, omdat de mensen dan overstuur raken. Beetje meepraten en afleiden (als ze b.v. steeds maar "naar huis" willen). Die begroeting van jou vind ik een goeie vondst!

Fijn dat je er nog een beetje mee kunt lachen. Het lijkt me ontzettend moeilijk een geliefd iemand zo te verliezen, want al is ze er nog, ze is niet meer wie ze was.

haha ja geweldig! Je vraagt je af wat er in zo'n hoofd omgaat.

Ooit maakte ik eens mee dat iemand zei, er zit wat in m'n oog. En toen ik vroeg wat het was, zei hij heel opgelucht. Oh ik zie het al, het is de dageraad! Mooi hè.

Ik ga het boek maar bestellen want nu word ik wel erg nieuwsgierig.

U hoort van mij mevrouw Karin

dettie

Poëtisch oog! :roll:

Ik hoor zeer gaarne!

Groeten,

Karin