Dawud Pirzad - De Laatste Prins van Kafiristan

Vandaag ontving ik een mailtje van een goede vriend van de auteur waarin bevestigd wordt dat het boek inderdaad voor een groot deel autobiografisch is. Poeh, pittig hoor.

Inderdaad een pittige verhaal!!! Een roman waarin beschreven wordt welke ingrijpende gevolgen de strijd tussen de wereldmachten in Afghanistan voor het jonge leven van de hoofdpersoon heeft.

Afgelopen zaterdag kwam Dawud's boek voor mij aan, ik heb het de afgelopen dagen geboeid uitgelezen.

Zijn boek heeft me van begin tot eind in de greep gehad. Wat heeft hij wat doorstaan, weeshuis, gevangenissen Moejahedien, Russen, Taliban...Wat beklemmend allemaal, wat voel ik me gelukkig dat ik dat allemaal niet hoefde en hoef mee te maken. En zijn boodschap is heel duidelijk, laat je niet meeslepen, wees alert op autoriteiten, kijk uit waarin je verzeild kunt raken. Goed geschreven ook. Ik heb ook een en ander over Nuristan opgezocht, ook afgelegen en onafhankelijk, ook daar "hoe lang hou je dat vol"? Dawud heeft een bijzonder document humain geschreven, heel geschikt voor iedereen!

Aangrijpend hè! Wat kan een mens veel meemaken. Na het lezen van dit boek was ik heel dankbaar dat ik in veilige omstandigheden ben opgegroeid. Want vanzelfsprekend is dat niet. Het is een heel toegankelijk geschreven boek vind ik. Geschikt en leesbaar voor een grote doelgroep.