Boekbespreking geplaatst op de Facebook-pagina van Leestafel.
Door: Trees van den Bos
Het verhaal dat Linda vertelt is prachtig.
Ze vertelt over het leven van mensen, die wij alleen aan de buitenkant kennen.
Mensen met een manier van leven zo boeiend en zo anders dan we gewend zijn.
Al zijn ze zeker niet te benijden.
Of dat nog niet genoeg is, vlecht ze door haar vertelsel het verhaal van de Nephilim,
De laatsten van de gevallen engelen, niet te verwarren met de cherubijntjes.
Krachtige wezens die zich van oudsher met de mensheid hebben bemoeid en dat nog steeds doen.
Linda raakt verstrikt in hun overlevingsstrijd.
Wat ik, onder andere, zo mooi vind, is dat ze over deze onaardse wezens praat met hele grote vanzelfsprekendheid.
Ze weet wel dat het vreemd is dat zij ze ziet, maar accepteert dat heel natuurlijk, het zij zo!
Op geen enkel moment wordt ze zweverig of zelfs ongeloofwaardig.
Als klap op de vuurpijl is het geschreven met een vaart die alleen is bij te houden doordat er af en toe een paar regels staan als gedichtjes.
Net genoeg om tot je door te dringen zonder het verhaal teniet te doen.
De stijl en vooral het onderwerp van dit boek zijn heel bijzonder.
Nooit eerder heb ik een dergelijk boek gelezen.
Ik moet nog een paar bladzijden en dan ga ik zeker op zoek naar haar andere boeken.
<t></t>
