Christiaan Weijts: Euforie

Het was meer om aan te geven waar ik op reageer...en waarom mensen het goed vinden, dat is toch een kwestie van smaak.

Ik heb genoten van dit boek! Ik vond het helemaal niet lastig lezen! Die stukjes over architectuur waren misschien wat "saai", maar niet lang. Dan leek het boek meer op een essay. Maar de bevlogenheid van Vermeer en zijn dilemma's kon ik me helemaal voorstellen. Weijts moet zich behoorlijk in de architectuur verdiept hebben om het zo neer te kunnen schrijven. De maatschappijkritiek was heel herkenbaar en heel precies beschreven. Dat vond ik knap gedaan. Ik zou hem hooguit kunnen verwijten dat hij er teveel klassieken bij haalde, hetgeen een beetje arrogant overkomt. Het wordt wel allemaal in de tekst vertaald, maar toch. Ik vind dit een hele intelligente schrijver. Een heel stuk intelligenter dan ik!

En dan ik, dat is zeker zo. Maar ja, of je dan ook meeslepend kunt schrijven?

Mij sleepte het absoluut mee!

Daar zal hij blij mee zijn!