Janet Fitch - Witte Oleander

Astrid is het enig kind van een alleenstaande moeder, Ingrid Magnussen, een briljante, obsessieve dichteres die haar overrompelende schoonheid gebruikt om mannen te manipuleren en intimideren. Astrid aanbidt haar moeder en koestert hun afgeschermde wereld vol rituelen en mysteries. Hun idylle wordt verwoest wanneer Astrids moeder na de afwijzing door een minnaar zich zo vernederd voelt dat zij tot waanzin gedreven, deze man vermoordt en veroordeeld wordt tot een levenslange gevangenisstraf.

Witte oleander is het onvergetelijke verhaal van Astrids tocht langs verschillende pleeggezinnen en haar pogingen om onder barre omstandigheden een plek voor haarzelf te vinden. Astrid gaat dapper de confrontatie aan met eenzaamheid en armoede. Haar stoerheid, moed, warmte en humor maken haar tot een onweerstaanbaar en onvergetelijk romanpersonage.

---

Ik was niet kapot van Witte Oleander. Het is een beetje te mooi geschreven, er staan zinnen in die zo duidelijk bedacht zijn om ze mooi te laten zijn. Het verhaal is in he begin wel redelijk goed maar naderhand wordt het in mijn ogen afgeraffeld.

De moeder gaat dus naar de gevangenis maar met haar charme en schoonheid pakte ze daar ook iedereen in. Ze regelt vanuit de gevangenis nog steeds het leven van haar dochter. Als haar dochter te gek wordt op een van haar pleegouders dan manipuleert ze de boel zo dat de pleegmoeder zelfmoord pleegt. Het is een koud, egoistisch mens.

bernadet

Bernadet

Nieuwsgierigheid bevredigd, maar zonder neiging dit te willen lezen. Gelukkig maar.

marjo

Jammer dat het je niet kon bekoren, Marjo. Ik vond het een prachtig boek. Een beetje magisch-realistisch. Die moeder is echt een moeder uit de hel.

Lizzy

Al bij al vond ik het wel een mooi boek. Alleen jammer dat het op het eind inderdaad zo vlug afgerafeld werd

inge

Dit boek heeft mijn leven veranderd, een mijlpaal om het te lezen.

Het is een van de boeken in mijn leven die tot grote steun en troost zijn geweest.

Zo kunnen boeken ook werken.

ik zou er nog veel meer over willen zeggen, maar hier laat ik het voor nu maar even bij.

Ariadne

Ik heb het boek 2 x gelezen. Ik had het al gelezen en toen 'moesten' we het voor de leesclub hier in het dorp ook lezen.

Ik vond het niet echt slecht maar ook niet heel goed.

Het was in mijn ogen erg Amerikaans maar nu lees ik ook heel veel Nederlandse schrijvers, misschien valt het dan extra op.

Het meest erge gedeelte vond ik dat zij weg moest bij de vrouw waar ze het erg naar haar zin had en eindelijk zich geliefd voelde.

Dettie