Orchida Bachnoe: Azijn in mijn aderen (debuut)

Ik verwachtte er niet veel van, met die schreeuwerige omslag. Maar ik merkte al snel dat het een tienerboek is, en dan lees je toch anders. Het lijkt me voor meidentieners heel leuk.

Ik zet het hier omdat het op de academicalijst staat. En dat staat daar -zo meldde mij de uitgever - 'omdat wij het presenteren als een literaire roman (in de vorm van een meisjesroman)'.

Lees meer: www.leestafel.info/orchida-bachnoe

Never judge a book by its cover

Het is een vlot lopend, meeslepend tienerverhaal: een sprookje, dat eindigt in Bollywoodsfeer.

Ik moet altijd wel lachen om jullie. Een zelfmoorddagboek bijhouden. Ajani en Teela doen aan zelfmutatie. Teela rookt, gebruikt drugs, drinkt en van jongens is ze ook niet vies. Anjani heeft een vriend, maar Teela helpt haar snel uit de droom: Misja laat haar diverse dingen betalen terwijl hij omgaat met een ander.

En dan is het een sprookje! En vlot en meeslepend. :mrgreen:

Dettie

Alsof sprookjes zo leuk zijn! Een boze stiefmoeder die kinderen opsluit, een meisje dat opgegeten wordt door een wolf, en ga maar door...

Het vlot en meeslepend slaat natuurlijk niet zozeer op de inhoud, als wel op de manier van brengen.

Ha! Ik hoorde dit commentaar al toen ik mijn opmerking schreef. Je hebt gelijk, sprookjes kunnen ook gruwelijk zijn maar vaak is daar meer een verhaalelement in die in het gewone leven niet voorkomt. De boze wolf die in bed gaat liggen van oma, de toverende koningin, de zeemeermin die aan land gaat enz.

Deze meisjes doen dingen die wél in het gewone leven voorkomen. Dat is het verschil met het sprookje.

Dettie

Eh, jij vindt het normaal dat een meisje toegesproken wordt door een dood persoon? Die haar aanzet tot vreemde daden? En dan zeg ik nog maar niets over die Bollywoodbaas.