Bert Natter, Hoe staat het met de liefde

Iemand dit boek al gelezen?

Het eerste boek van Bert Natters na zijn bekroonde debuutroman “begeerte heeft ons aangeraakt”. Ik herkende ze niet maar ik las in een recensie dat er enkele personages van het eerste boek mee verhuisd zijn naar het tweede. Bijpersonen, want de hoofdpersoon in dit boek is Maria, een alleenstaande boekhandelaar. Rode draad in het boek is haar op zestienjarige leeftijd omgekomen zusje, daar is iets mee wat van het begin tot het eind boven het boek blijft zweven, en wat met schuld en boete te maken heeft. Schuld die Maria belet te leven als haar vriendinnen, die zich in liefde, gezinnen, en keukens met kookeilanden gestort hebben.

Al lezend werd ik nogal heen en weer geslingerd. Het raakte me veel meer dan “begeerte heeft ons aangeraakt”, maar af en toe vond ik het veel te veel over de top, veel te veel suggestie,spiegelingen, losse eindjes, of juist te veel toevalligheden, een bijna dode man in een tunnel waar Maria op pagina vijf langs loopt blijkt “toevallig” aan het eind van het boek de liefde van haar leven, om maar eens wat te noemen.

Toch bleef ik lezen, en raakte het me op de een of andere manier.

Willeke

Nee, nog niet gelezen. Natuurlijk staat een tweede van Bert Natter wel op mijn lijstje, maar had ik al iets tegen die eerste titel, deze spreekt mij al helemaal niet aan. Jij kan mij nu vertellen of de inhoud navenant is.

Dat kan ik je vertellen, de inhoud is navenant, met veel liefdesontwikkelingen, en plastische beschrijvingen. Veel se.x dus.

Gaan vooral over de gemankeerde liefde, als gevolg van wat er in het verleden gebeurd is.

Ik ben dubbel over dit boek, maar ik vond het harder binnen komen dan zijn eerste.

Ik kan alleen niet uit staan dat het me niet goed lukt om uit te leggen wáárom.

En tegelijkertijd had ik dus ook behoorlijk wat kanttekeningen.

Maar hij kan wél schrijven, die Natter!

Willeke

Maar jouw eerste zin houdt mij dus al tegen. Daar heb ik geen zin in..

Misschien maar wachten op het derde boek dan.

Ha, ja als de liefde het probleem is kun je misschien inderdaad beter wachten op een volgend boek, want dat is wel de leidraad van het verhaal. Samen met een ingewikkelde vrouwenvriendschap (waar ook liefde bij komt kijken) een een overleden zusje, waar ook de gedeelde liefde voor een jongen een rol speelde.

Al is "schuld"en misschien ook wel boete het echte thema van dit verhaal.

En de dood komt ook vrij vaak voor.

In zijn eerste boek had de dood toch ook wel een prominente rol, gezien het overlijden van de goede vriend bij de vuurwerkramp en daarna die vader Dembeck in dat bizarre huishouden op dat landgoed.

En de vrijpartijen waren er ook met de extreme Dido.

Ook de aparte namen Maria Hinckelbein in dit boek en Lucas Hunthgburth uit begeerte enz. komen voor.

Begeerte heeft ons aangeraakt was ook een vreemd/apart boek maar het bleef toch wel boeien ook. Ik moet eerlijk zeggen dat het tweede boek mij ook niet trekt, dat was al zo voordat jij jouw bevindingen schreef.

Waarom kan ik ook niet zeggen.

Dettie