Sarah Waters - Fingersmith

Daar heb ik even over gedaan, maar de 630 bladzijden zitten definitief achter de kiezen. Een heel knap boek moet ik zeggen.

Waar gaat het over? Het gaat over een zekere Susan Trinder die in een huis verblijft met allemaal dieven. Ze wordt onder hoede genomen door mrs Sucksby, nadat haar moeder volgens deze mevrouw door ophanging aan haar einde is gekomen. Dan verschijnt er een zekere "Gentleman" (die wordt in het boek zo genoemd) en die ontvouwd een plot om een wees-dame van haar fortuin te beroven. Suzan Trinder (die dan Suzan Smith wordt genoemd) moet dan haar meid worden om haar te overtuigen om met Gentleman te trouwen. Het loopt echter heel anders en Suzan Trinder belandt in een gekkenhuis, terwijl de lady Maud met Gentleman er vandoor gaan. Tijdens het verblijf van Suzan bij deze lady Maud ontdekken de twee diepere gevoelens bij elkaar. Als Suzan in het gekkenhuis wordt gestopt volgt de lezer de verdere vlucht van Maud en Gentleman, daarna wordt het verblijf in het Gekkenhuis weer op gepakt.

De ontsnapping uit het Gekkenhuis en het verblijf van Maud in het huis

van de dieven wisselen elkaar af. Uiteindelijk komen de twee weer dichter bij elkaar, verliezen elkaar opnieuw en het verhaal eindigt in een groteske scene die ik hier niet verklap.

Sarah Waters heb ik leren kennen via Affinity, haar tweede boek. Dat was een goeie, maar ik had kritiek op de stijl. Ik was teleurgesteld dat er niet meer poezie in zat, omdat de sfeer van het boek daarom schreeuwde. Desalniettemin was het een heel sterk boek. Hier doet ze een stapje terug en zijn de zinnen minder beeldend. Opvallend zijn hier de korte zinnen, die elkaar staccato opvolgen. Maar het werkt wel. Dit is een even duister boek als Affinity and nog meer dan in dat boek, werd ik hier teleurgesteld in de veel te beknopte beschrijvingen. Het blijft merkwaardig een Victoriaans spookverhaal, maar realistisch opgeschreven en dat wreekt. Henri James deed hetzelfde met The taming of the screw. Goed, maar het schreeuwde om verdere invulling en de film (verfilmd als The innocents) was daarom veel ijzingwekkender dan het boek. Bij Fingersmith gebeurd dat ook, maar ondanks dat is het absoluut een meeslepend verhaal als je gevoelig bent voor Victoriaanse gebruiken en gevoelens. De schrijfster weet de lezer in een zinderende spanning te houden. Soms is het wel even doorbijten, maar dat komt, omdat je niet weet wat er nog gaat komen. Heel knap is hoe ze lezer met een totaal onverwachte wending in het boek meerdere keren een klap met een koekepan verkoopt. Op een gegeven moment meer richting einde raakte ik de draad kwijt hoe het nou precies zat, ik bedoel na nog meer schokkende onthullingen. De schrijfster weet precies wat ze waar moet onthullen en doseert het verhaal meesterlijk.

Een heel goed boek dus, wat ik meerdere keren moet lezen voor ik alles helemaal begrijp. De gemiste kans over de atmosferische beschrijvingen blijft, dus geen beschrijvingen van het kaliber Dickens, Hawthorne en McGrath. Ik ben heel benieuwd naar haar debuut.

Ik heb je verslag in het archief geplaatst rotor, bij het andere verslag over dit boek.

www.leestafel.info/boekenarchief%20liter...roductssimple25.html .

Ik vond het verhaal spannend, de sfeer van het Victoriaanse Londen werd mooi weergegeven en ik werd elke keer verrast door de onverwachte wendingen.

Ik vond dit boek beter dan 'Tipping the velvet/Fluwelen begeerte' rotor.

Maar ook Fluwelen begeerte is bijzonder en de moeite waard.

Groet

bernadet

Hmm, ik heb nog nooit van haar gehoord, maar het klinkt als een bijzonder boeiend verhaal. Ik kan me geen interessantere omgevingen voorstellen dan een huis vol dieven en een gekkenhuis. In welke tijd speelt het verhaal??? Als het in de tijd van Dickens speelt wordt het natuurlijk nog interessanter. Had men toen uberhaubt gekkentehuizen? Vast alleen voor mensen met familie's die betaalden voor de 'zorg'.

Hallo Hendrik,

Sarah Waters is een veel belovend Engelse schrijver, die momenteel 3 romans heeft gepubliceerd. Al haar boeken zijn in Engeland bejubeld door veel critici.

Ja, dit is de victoriaanse tijd. Ja, gekkenhuizen waren er zeker en reken maar dat deze niet in de dienst van het beter worden van de patient stonden, in ieder geval de toegepaste methode's wezen daar niet op. Maar ik denk dat je wel grotendeels gelijk hebt, dat de Gekkenhuizen vol zaten met mensen die daar gebracht werden door rijke familieleden. Daarnaast denk ik ook dat er weldegelijk arme drommels opgenomen werden, die een gevaar voor de samenleving vormden of zo werd beweerd!

Vandaag heb ik dit boek via de bibliotheek te pakken gekregen.

Het begin pakt je al meteen!!! Probeer het zeer zeker uit te lezen.

Groet, Irene

Hallo Irene,

Ik ben heel benieuwd naar je eindoordeel!