Stephan Enter: Grip

Misschien moet je het zien als een aanduiding van het type telefooncel. Iedereen weet gelijk wat je bedoelt als je een Doctor-who-telefooncel zegt. Alleen is deze dan knalrood. Je kunt ook gewoon Engelse telefooncel zeggen maar Doctor-who-telefooncel klinkt veel leuker, vind ik

En ik moet dan toch bekennen dat ik nog nooit van een ´Doctor-who-telefooncel´gehoord heb!!

Ik ken de hokjes in Engeland van plaatjes en eigen ervaring, en die zijn rood.

Natuurlijk klinkt het leuk, maar als je niet weet wat het is, dan heeft deze manier van benoemen geen speciale betekenis.

Doctor Who bestaat al vanaf de jaren zestig. De Tardis is het vervoermiddel en er kan mee door de tijd gereisd worden. Van binnen is het enorm groot maar van de buitenkant ziet het eruit als een blauwe telefooncel.

Misschien bedoelde de schrijver de stijl van de telefooncel, misschien maakte hij een vergissing door de verkeerde kleur te noemen. We zullen het waarschijnlijk nooit weten.

Jawel hoor, ik heb er een mailtje aan gewaagd, en zeer snel een antwoord gekregen. Daaruit dit:

"De kwestie van de Doctor Who-telefooncel komt niet als een verrassing voor me: daags na een interview in Rotterdam met Pieter Steinz, die me vroeg een passage voor te lezen waar ook de bewuste telefooncel in voorkomt, kreeg ik een mailbericht van iemand die me op de fout wees. Maar ook daarvoor wist ik het al. Het is dan ook met opzet dat ik mijn 'rode Dr.Who telefooncel' heb laten staan. Dat zit zo: ik vind dat personages in een roman zich af en toe moeten kunnen vergissen, net zoals u en ik en alle andere mensen in de werkelijkheid dat soms doen. En ik heb het in dit geval ook écht gedaan: ik zag zo'n telefooncel vanuit de trein door Engeland, dacht aan die van Dr Who en realiseerde me pas een uur later dat die er toch anders uit zagen. Ik kan u verklappen dat er meer van zulke 'foutjes' in de roman zitten. Foutjes zoals het bovenstaande maar ook kleine inconsequenties in de herinneringen. Soms moet je, vind ik, een tikje tegen de symmetrie geven, en ik ben het dan ook geheel eens met de Oude Grieken, die opzettelijk minieme afwijkingen in de symmetrie van hun tempels aanbrachten omdat, in hun ogen, volmaakte symmetrie gelijk staat aan de dood.

Overigens ben ik erg blij met uw opmerking. ( voor Annemarie dus!!!) Ik houd van lezers die scherp en alert zijn en me waar nodig op de vingers tikken. Zelf ben ik obsessief als het gaat om het uitzoeken en achterhalen van details. '

Wat een leuke reactie. Hij heeft er echt de tijd voor genomen.

Ik ben een echte pietlut wanneer het om dit soort details gaat. Maar in dit geval vond ik het niet echt storend hoor. Hij heeft ook wel gelijk dat een auteur zich dit soort kleine vrijheden moet kunnen veroorloven. Het is immers zo dat ik onmiddellijk voor mij zag wat hij bedoelde.

Erger vind ik foutjes die het verhaal in de war schoppen, dat het niet meer klopt. Dat was hier niet het geval gelukkig.

Die telefooncel was mij ook niet opgevallen, omdat ik er ook nog nooit van gehoord had. Ik lees dat de serie in Nederland in 1975/76 is uitgezonden, jaren dat ik nog geen t.v. had, en later in de jaren 80, maar toen was ik het sf genre al ontgroeid.

Andere foutjes zijn mij niet opgevallen. (Ik zou het boek bijna nog een keer willen lezen.) Inconsequenties in de herinneringen zijn natuurlijk normaal. Daar heb ik op een enkele plaats wel gedacht: Zat dat niet anders? Maar ja, mijn herinnering is ook niet perfect, dus.....

Ik vond het een mooi boek. Goed geschreven, mooie beeldspraak, diepgaande filosofieën. Ik moest hier en daar wel wat zinnen teruglezen omdat ik af en toe de draad kwijt raakte. Vooral in het begin kwam ik moeilijk in het verhaal. Maar uiteindelijk was het zeer de moeite waard!