Jan van Mersbergen: Naar de overkant van de nacht

Ik zou niet weten waarom niet. Als ik een boek lees dat gaat over een componist - die ik niet ken - of over een paard - ik rijd niet en heb dat nooit gedaan - dan heb ik daar ook geen problemen mee.

Carnaval is de sfeer waarin het zich afspeelt, omdat het iets moet zijn dat en volkomen tegenhanger is van de - hoe zeg je dat? - gewetencrisis?? waar de hoofdrolspeler mee bezig is. Hij overziet zijn leven en staat voor een moeilijke beslissing. Juist dat hij die moet nemen in het feestgedruis maakt het erg bijzonder.

Als een schrijver het goed kan brengen dan maakt het mij ook niet uit of ik affiniteit met het onderwerp heb. Soms is het juist heel leuk en boeiend om over iets te lezen waar ik normaal gesproken niet mee bezig ben. Er zijn ook echter boeken die uitsluitend voor de liefhebber zijn. Ik las een tijdje terug toevallig een boek over een paard (Blonde manen) dat mij niet aansprak. Het was zo geschreven dat het alleen de paardenliefhebber aansprak.

Ik heb wat recensies opgezocht, niemand heeft het er over dat het carnaval een beperkt publiek zou aanspreken. Een zegt 'kermis of carnaval' en zo zou je het inderdaad kunnen zien: als een ander feest.

Het is een associatieve roman, ik kon toen ik het verslag maakte niet op het juiste woord komen, maar dit is het Alles wat hij meemaakt roept iets op, steeds sneller en sneller gaat dat. En dat is waarom dit boek zo'n idruk op mij maakte. Het laat niet los.

In je reacties spat het enthousiasme er nog steeds vanaf. Dit boek heeft je echt geraakt. Mocht ik het eens tegenkomen dan gaat het misschien wel mee naar huis.

Uit het juryrapport van de BNG Nieuwe Literatuurprijs 2011 die Jan van mersbergen gewonnen heeft:

‘Tijdens Vastelaovend ben je niet verkleed als iemand anders, tijdens Vastelaovend ben je eindelijk jezelf’. Met deze beginzin laat Jan van Mersbergen meteen zien waarom het hem te doen is in deze kleine, en tegelijk grootse roman. Het verhaal concentreert zich op de sympatieke antiheld Ralf die tijdens het Venlose carnaval, de Vastelaovend, temidden van de meest buitenissige personages, de blues krijgt. Het vriest vijftien graden, maar de als veerman verklede stratenmaker voelt weinig van de kou, vooral dankzij een fiks aantal alcoholconsumpties. De lezer zit in deze dwingende, goed opgebouwde roman 175 pagina’s lang opgesloten in het hoofd van Ralf en zijn rondrazende dronkemansgedachten. Naar de overkant van de nacht is gezet in die typische, stugge en robuuste Van Mersbergenstijl. Net als in zijn roadnovel Morgen zijn we in Pamplona en het van woede zinderende De macht over het stuur kiest Van Mersbergen hier weer voor een sterke, zwijgzame man als hoofdpersonage, die blijkt te beschikken over een verrassend rijk gevoelsleven.’

Bron: www.uitgeverijcossee.nl/nieuwsbericht/Ja...rprijs-2011-N353.php

Dettie

Je bent niet de enige die enthousiast is, Marjo. Ik zet het op mijn lijst. T.z.t. hoor je er nog van.