Margaret Atwood - Het verhaal van de dienstmaagd

Spannend, had ik gezegd in het item "Eerste zinnen". Niet het juiste woord.

Beklemmend, zei Sarah. Veel beter gekozen.

Daarnaast: bizar, beangstigend, soms bijna huiveringwekkend.

Hoe verder ik (her)las, hoe bozer ik me maakte.... Dat zoiets mogelijk is!

Een angstaanjagend toekomstbeeld.

Spannend? Toch.

Groetjes. Tiba.

Oorspronkelijke titel: The Handmaid's Tale.

Ned. vertaling Gerrit de Blaauw

Bert Bakker, Amsterdam 1990 (2de druk)

ISBN 90 351 0850 7

Het Verhaal van de Dienstmaagd’- Margaret Atwood – 1987

Dit verhaal speelt zich af in een nabije toekomst op een plaats die eens de Verenigde Staten heette, maar nu de Republiek Gilead. Als reactie op toenemende sociale onrust en afnemende geboorte cijfers, zijn de autoriteiten van deze monolithische theocratie teruggevallen op de oude puriteinse repressieve onverdraagzaamheid, en meer dan dat: dit regime heerst naar de letter van het bijbelboek Genesis, en de maatschappijvorm die daaruit voortvloeit is op zijn zachts gezegd bizar.

De ‘Dienstmaagden’ vormen een van de nieuwe ‘klassen’ in deze strikt gereguleerde maatschappij en Vanfred, de vertelster, behoort tot deze klasse. Van sluier tot schoenen gekleed in het rood, afgezien van de witte vleugels die haar aangezicht verhullen, is ze gedwongen haar leven grotendeels in stilte door te brengen. De ‘Dienstmaagden’ hebben slechts één functie: het verzorgen van de voortplanting. Alleen ‘s nachts in haar sobere kamer is Vanfred vrij om zich over te geven aan haar illegale herinneringen: het lezen van boeken, haar eigen naam, het nu irrelevant geworden begrip ‘liefde’.

In een sobere stijl – Atwood op haar best – legt ze het zwarte hart bloot dat schuilgaat achter de kalme façade van een establishment dat bepaalde reactionaire tendensen in onze maatschappij tot hun even logische als huiveringwekkende conclusie doordrijft. Het is meer dan een bijtende satire: het is een waarschuwing.

Genomineerd voor de shortlist van de Booker Prize 1986.

Heb even de beschrijving erbij gezocht.

Lijkt me geen makkelijk boek om te lezen!

Bernadet

Fijn dat je de beschrijving erbij gezet hebt, Bernadet.

Zat nog te denken: o jee en moet ik nu nog een verslag ook?

Het is niet echt een moeilijk boek, Bernadet. Op de achterflap staan heel wat meer geleerde woorden dan in het boek zelf. Het is in het begin vooral bevreemdend en geleidelijk aan begrijp je wat er werkelijk aan de hand is.

Ik vind het boek wel ontzettend goed. Schetst een beeld van hoe het er kan aan toe gaan als een groep fanaten plots de macht zou overnemen, dit onder het mom van een religieuze zuivering (of zuiverheid?).

Daartussenin zitten er overal sporen van hoop: mensen die zich in stilte verzetten (letterlijk; ze mogen niet spreken, door tekens dus of fluisteren) en ontdek je dat zelfs de religieuze machtshebbers allerlei achterpoortjes zoeken om aan dit fanatisme te ontsnappen.

Groetjes. Tiba.

Tiba,

Ik heb de blinde huurmoordenaar van Margaret Atwood in de kast staan..

Ook ooit gelezen, ik vind Atwood niet echt gemakkelijk, ken jij dit boek?

Groetjes, Irene

Dat boek ken ik alleen van naam, Irene. Ik heb het nooit gelezen.

Is het heel lang geleden dat je het las? Vond je het een goed boek?

Groetjes. Tiba.

Het boek is zo'n jaar of vier jaar geleden, via mijn moeder in onze boekenkast terechtgekomen. Ik ben er indertijd heel enthousiast in begonnen. Het begin vond ik boeiend, daarna werd mijn enthousiasme minder, Nu zou ik echt niet meer kunnen zeggen waar het verhaal over gaat..Misschien dat ik het een keer opnieuw moet lezen!?!

Jouw opinie over "de Dienstmaagd"smaakt echter naar meer over deze schrijfster, ik heb het helaas nog niet te pakken kunnen krijgen.

Groetjes, Irene