Rolf Lappert - Naar huis zwemmen (samenleesboek juni/juli 2011)

Ik twijfel de hele tijd zo om het te gaan lezen. Ik heb momenteel niet zo'n zin in sombere verhalen maar heb zin in vrolijkheid of iets wat echt waar is, non-fictie. wat ik lees in de verslagen is toch wel veel kommer en kwel, klopt dat?

Dettie

Hoi Dettie. Het is inderdaad wel een zwaar verhaal. Deze jongen heeft gewoon geen fijn leven. Het zit hem niet mee. Wat wel heel mooi is, is de enorme veerkracht die hij heeft. Maar ik denk dat het op het moment niet het soort verhaal is dat je zoekt.

Heb je de boeken van Carol Drinkwater wel eens gelezen? Dat is misschien wel wat voor je.

Ja Carol Drinkwater ken ik wel, inderdaad luchtige boeken maar ik ben er niet echt kapot van. Jaja ik heb nog pretenties ook!

Dettie

Ik word zelf altijd heel vrolijk van de boeken van Carol Drinkwater, die over het huisje in Frankrijk. Maar dat is misschien weer iets te luchtig voor je? Moeilijk hoor

Ik sluit me aan bij jullie, maar niet helemaal! :mrgreen: Ik vond het een erg mooi boek en het bleef me boeien tot het eind. Ik kon zelfs het geduld opbrengen om alle levensverhalen van de de mensen rondom Wilbur rustig te lezen, terwijl ik toch eigenlijk wilde weten hoe het verder ging met hem. Ook die levensverhalen werden spoedig zo boeiend, dat ik er helemaal in op ging.

Maar nu het einde. Jullie vonden dat te mooi om geloofwaardig te zijn. Daar ben ik het niet mee eens. Hoeveel momenten in zijn leven had Wilbur al meegemaakt waarop alles perfect in orde leek te komen? Wie zal zeggen, dat als het verhaal doorgegaan zou zijn, het allemaal zo mooi zou zijn gebleven? Het verhaal stopt op een ogenblik dat Wilbur's toekomst er weer eens rooskleurig uitziet. Ongetwijfeld zal er wel weer wat gebeuren - al dan niet door Wilbur zelf veroorzaakt - waardoor hij opnieuw in een diep dal belandt. Het feit dat hij zijn watervrees heeft overwonnen is voor mij een te dun draadje om te hopen dat hij niet weer in de afgrond zal belanden.

Maar het was een heerlijk boek om te lezen, zo een waar je helemaal in kunt verdwijnen.

Ik denk dat het (bij mij door het contrast kwam. Zovéél ellende, en dan ineens zo'n rozengeur en maneschijn-slot.

Maar je hebt gelijk, als het boek verder was gegaan was er vást wel weer ellende op zijn poad gekomen.

ik vond het overigens ook een heel mooi boek.

Willeke