Wachten op de Moesson, je krijgt het er snikheet van als je het leest. Hoofdrolspeelster is de Engelse Charlotte, die samen met haar bejaarde butler in een groot maar vervallen landhuis in het bloedhete India woont. Geld voor airconditioning is er niet en de temperatuur stijgt boven de 40 graden. Terwijl Charlotte smacht naar de verkoelende moessonregens die steeds maar uitblijven, krijgt ze bezoek van de arme kleermaker Madan, die een kamer komt huren. Hoewel ze elkaar niet kennen, is het meteen duidelijk dat Madan en Charlotte een link hebben.
Dat Wachten op de Moesson door een Nederlandse is geschreven, zou je niet zeggen als je het leest. Het boek dat zich in het roerige India afspeelt en een Engelse hoofdpersoon heeft, is totaal on-Nederlands. Of het moet de perfect uitgevoerde puzzelstukjesstructuur van het verhaal zijn, die je als lezer razend nieuwsgierig maakt naar alle geheimen die in het verleden liggen begraven. Uitgebreide flashbacks geven steeds een beetje meer prijs over de achtergronden van de rijke maar emotioneel verwaarloosde Generaalsdochter Charlotte aan de ene kant, en het bedelaarskind Madan aan de andere. De uitkomst is een steengoed verhaal dat doet denken aan iets als Slumdog Millionaire meets Jane Eyre - inclusief de verstopte persoon op zolder. Dat lijkt inderdaad een rare combinatie, maar als je ‘Wachten op de Moesson’ leest, valt alles op zijn plaats. Echt een geweldig boek.
<t></t>
