Harry Mulisch - De aanslag (samenleesb april/mei 2011)

Ik zie dat boek natuurlijk voorbijkomen in een mediatheek. Daar lezen jongeren toch vooral omdat het moet.

In de onderbouw zie je nog kinderen die veel boeken meenemen (dat zijn dan de C-boeken, of de JO) en die lezen voor hun plezier. Maar helaas, wat ik er van zie, dat verdwijnt rap in de bovenbouw. Dan zoeken ze gericht naar die boeken die op de lijst kunnen. Dat Mulisch daar populair is zegt wel dat men het zeer lezenswaardig vindt, maar of ze het ook zouden lezen als het niet moest. Tja.. Ik heb er geen onderzoek naar gedaan hoor, en ik heb het alleen over havo/vwo-leerlingen. Ik kan alleen maar zeggen wat ik zie.

WilV schreef : Dit weekend "de aanslag' herlezen. Ik had het speciaal bewaard voor deze eerste week van mei, maar was zo in de ban van het boek dat ik het dit weekend meteen al heb uitgelezen.

Het is bijna tien jaar terug dat ik dit boek las,en er was veel weggezakt,

Maar het eerste hoofdstuk, het ganzenborden in de verduisterde kamer, moeder met een kruidnagel in haar kies, de nacht in de cel met de vrouw van wie wij later weten dat ze Truus Koster heette, en de aller laatste scènes in de Vredesdemonstratie stonden nog behoorlijk op mijn netvlies gebrand.

Tóen, tien jaar terug, schreef ik op het titelblad regels van blz. 91; Alles heeft met alles te maken.

En dat vond ik ook bij herlezing wederom de rode draad van dit boek. Anton wil los komen van de oorlog, hij wil er niet over denken, niet over praten, maar overal waar hij komt, komt hij mensen tegen die er ook mee te maken hebben, en die er wel over willen praten. Het boek vangt behalve de gruwelijkheden van de oorlog ook de geest van ná de oorlog…van opbouwen en doorgaan en niet te diep in je zielenroerselen graven. Maar je kunt het verleden niet ontlopen .Het loopt gewoon door in het heden heen , en is ook het onderbewustzijn gewoon aanwezig, want zelfs de keuze van zijn vrouw blijkt met de oorlog te maken te hebben. Ergens in het boek zegt iemand, volgens mij Tates de verzetsman dat de na twintig jaar de deksel op de ellende niet meer te houden is en alles alsnog terug komt, of iets van soortelijke strekking.De oorlog valt niet te ontlopen en ook Anton kan het niet ontlopen, wat hij ook doet.

Een indrukwekkend boek, ook bij herlezing. Een boek wat veel vertelt, wat tot nadenken aanzetten, wat mooie zinnen bevat,en waarvan je steeds ook wil weten hoe het verder gaat. Het is knap van opzet, de vaart van de gebeurtenissen zit met name in het begin, dáár gebeurt het, en de rest van het boek is vooral terug kijken op die gebeurtenissen, maar toch zakt het boek niet in, en houd Mullisch de spanning vast.

Goed om weer eens wat van hem te lezen in het jaar van zijn dood.

En goed om over de oorlog te lezen zo deze eerste week van mei. Voor als je het nog niet las..ga naar de bieb en lezen dit boek. Voor als je het wel las en tijd hebt…een boek wat de moeite van het herlezen waard is.

Willeke

Ik kan mij hier volledig in vinden, Willeke. Voor mij was dit een eerste lectuur. Eigenlijk had ik dit al veel langer moeten lezen, maar tijd blijft een groot struikelblok. Alles, ook schuld zoals aangegeven in de recensie van Marjo, hangt samen met alles. Schuld, goed en kwaad, zonde en berouw, ... Mulisch is er met dit boek zeker in geslaagd een meesterwerk neer te zetten over een periode waar nog steeds niet mee in het reine gekomen is.