Jonas Jonasson - De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween

Schitterend boek. Wat een humor, wat origineel! Ik heb me heerlijk vermaakt met dit verhaal en regelmatig zo hard gelachen dat manlief bijna het boek uit mijn handen trok om het ook te gaan lezen.

Grappig ook die verwijzing naar de Finse schrijver Arto Paasilinna. Het boek De zelfmoordclub van deze auteur is ook zo'n soortgelijke literaire slapstick! Als je die nog niet kent...lezen!!!

groetjes, irene

haha we verschillen constant van mening lijkt wel. Maar wel leuk zo'n enthousiaste reactie.

Dettie

irene schreef : Schitterend boek. Wat een humor, wat origineel! Ik heb me heerlijk vermaakt met dit verhaal en regelmatig zo hard gelachen dat manlief bijna het boek uit mijn handen trok om het ook te gaan lezen.

Grappig ook die verwijzing naar de Finse schrijver Arto Paasilinna. Het boek De zelfmoordclub van deze auteur is ook zo'n soortgelijke literaire slapstick! Als je die nog niet kent...lezen!!!

groetjes, irene

He wat goed.

Heerlijk he, zo'n boek op zijn tijd!!

Groetjes Willeke

Dettie schreef:

haha we verschillen constant van mening lijkt wel. Maar wel leuk zo'n enthousiaste reactie.

Dit was voor mij zo'n kostelijk boek omdat ik mijn vader er zo in herkende.

Ook hij zag kans, tijdens zijn laatste ziekenhuisopname (november/december 2009) tot tweemaal toe het ziekenhuis uit te lopen...

Maar ik geef jou, Dettie, ook wel een beetje gelijk.

Het was allemaal net wat te overdadig, te toevallig en voorspelbaar.

Net als Willeke zegt: probeer het nog eens te lezen als je in de stemming bent, het is echt de moeite waard.

groetjes, irene

Ahummm. Nou Dettie, hier nog iemand die niet in een deuk heeft gelegen. Na een poosje ken je het trucje wel. Ik vond het niet ècht grappig, bij tijd en wijle zelfs saai! Wel knap hoe hij de onwaarschijnlijke gebeurtenissen logisch laat lijken.

Die verwijzing naar Paasilinna vond ik, net als Irene, wel geinig. De zelfmoordclub heb ik niet gelezen, wel twee andere boeken van hem.

Hè gelukkig! Ik vond het eigenlijk erg flauw allemaal. Vanaf het begin al. Typisch hè dat mensen zo verschillend over een boek kunnen denken.

Zou het ook aan je bui liggen denk je? Ik had toen zin in iets grappigs en het begon al met die vlucht van die man en rare inmetselen (?) (dacht ik. )

Daar vond ik niets komisch aan. Ik geloof ook niet dat ik zoiets ooit komisch ga vinden. (Ik klink wel als een erge zuurpruim zo, toch ben ik van nature wel vrolijk :mrgreen: )

Dettie