Richard Russo - Recensie Empire Falls

Ik had nooit gedacht ooit zó te genieten van een boek waarin de hoofdpersoon de eigenaar van een Amerikaanse hamburgertent is. Maar Empire Falls grijpt je bij de strot. Empire Falls is een afgelegen stadje in Maine, waar doodgewone Amerikanen hard werken voor hun bestaan. Nou ja, doodgewone… wie geen duister geheim heeft, draagt een trauma met zich mee, heeft een onmogelijke liefde of worstelt met zichzelf (of met anderen). Ja eigenlijk tóch doodnormaal, maar juist de manier waarop al die diepere lagen worden onthuld, maakt het verhaal zo bijzonder. Het lot spint z’n web rond mensen die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben. De goeden lijden onder de slechten, en vooral die laatsten komen goed uit de verf in dit boek.



Hoofdpersoon Miles heeft bijvoorbeeld heel wat te stellen met zijn alcoholistische vader, zijn chagrijnige ex-vrouw en haar hijgerige nieuwe vriend, zijn macho politie-buurman en diens gladde zoontje, die rampzalig genoeg het vriendje is van Miles’ puberdochter Tick. Miles heeft zorgen om zijn stille dochter, die lijdt onder de scheiding van haar ouders. Met lede ogen ziet hij Tick elke dag vertrekken naar het typisch Amerikaanse gruwel-oord dat een High School is. De leraren moeten hier het hoofd boven water zien te houden tussen de strakke sociale pikorde van de pubers. Een rector en een tekenlerares doen alsof ze deze zwakkeren beschermen, maar eigenlijk hebben ze weinig zin om hun nek uit te steken voor deze no-no’s. En zo kom je bij het verrassende, gruwelijke en actuele slot van dit boek. En passant wacht ook Miles nog een schokkende verrassing. Het is een indrukwekkende prestatie van een schrijver van wie ik heel snel meer ga lezen.

Van Richard Russo heb ik Brug der zuchten gelezen

zie www.leestafel.info/richard-russo

en daar was ik ook behoorlijk onder de indruk van. Russo heeft een erg plezierige manier van schrijven vind ik.

Dettie

En ik heb Het inzicht van Griffin van hem gelezen; ook al zo'n mooi boek.

Nog al zo'n schrijver die nog geduldig wacht..

Ja het houdt nooit op hè.

dettie

Komt op mijn lijstje dit boek.

ik heb "brug der zuchten"ook met heel veel plezier gelezen.

Willeke