Het Spel van de Engel - Carlos Ruiz Zafón

Eindelijk heb ik dan Het Spel van de Engel gelezen. Natuurlijk wist ik dat dit boek immens populair is, maar daar ga ik niet meer op af als ik een boek uitkies. Een bestseller is tenslotte niet altijd een garantie op een goed verhaal. Maar zoveel belangstelling maakt je natuurlijk wel nieuwsgierig. Dus ging ik voor de bijl. En hoe.

Nu ik het boek uit heb, snap ik alle opschudding. Eigenlijk is er zelfs nog te weinig commotie rondom Zafon en zijn werk. Want hoe vaak lees je nu een boek dat álles heeft? Een geheimzinnig oud huis in het historische Barcelona als decor. Een noodlottige liefde, het ultieme verraad. En dan nog een aantal mysteries waar je als lezer heerlijk je tanden in kunt zetten. Een plot dat zich precies langzaam genoeg ontvouwt, en waarbij je steeds op het verkeerde been wordt gezet. En het slot; huiveringwekkend.

Zoveel perfectie dat het gaat vervelen, zou je haast zeggen. Maar zelfs dat minpunt heeft Het Spel van de Engel niet. Mijn exemplaar mag voortaan op een ereplaatsje in de boekenkast. En niemand mag hem lenen.

Niet? Gelukkig heb ik het zelf nog staan tussen de ongelezen boeken..

Wat een lovende commentaar!

'Schaduw van de wind' vond ik al een heel fijn boek.

'Het Spel van de Engel' wil ik ook wel lezen, al vind ik het opnieuw een banale titel.

mira

Beide boeken staan hier ook nog ongelezen in de kast.

*zucht* Zo veel goede boeken om te lezen en veel te weinig tijd.

Ook eindelijk tijd gevonden om dit boek te lezen.

Het is boeiend, spannend zelfs en...heel goed geschreven.

Waarheid en leugen spelen hun spel, en dit via spannende gebeurtenissen.

Het einde roept bij mij althans nog heel wat vragen op, het mysterie blijft.

mira