Lee Rourke - The canal

Je hoeft geen kenner van Heidegger te zijn en het is ook niet nodig om Heidegger zelfs maar te kennen, om na afloop van The canal over de ideeën van de beste man te kunnen meepraten. Maar dan wel volgens de interpretatie van Lee Rourke:

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/lee-rourke

Ellen

Hoi Ellen,

Heidegger is nu niet bepaald de vrolijkste schrijver geweest, als Rourke Heidegger als uitgangspunt heeft genomen dan heb ik het idee dat het boek erg deprimerend is. Of vind jij van niet?

Ik heb wel geprobeerd om werk van Heidegger te lezen maar ik vind het te moeilijk. Is dit boek van Rourke wel goed te begrijpen?

Dettie

Dettie schreef : ...dat het boek erg deprimerend is.

Het is zéér deprimerend. Ik kan eigenlijk niets in het boek vinden dat (uiteindelijk) niet deprimerend is. Zelfs de relatie tussen de hoofdpersoon en zijn oudere broer, terwijl de nadruk ligt op voorvallen waarbij zijn broer hem te hulp is geschoten, is op de een of andere manier weinig positiefs in terug te vinden.

Dettie schreef : Is dit boek van Rourke wel goed te begrijpen?

Het is prima te begrijpen, zonder dat je ook maar iets van Heidegger afweet, want het is (helaas) ook zo dat je heel veel zult herkennen in het boek. Absoluut geen geschikt boek (nu) als je toch al gevoelig bent voor winterdippen enzo.

Zag in de op één na laatste alinea nog twee werkwoorden staan waarvan er eentje weg mag: Hij is heeft angst voor het niets

Dat hebbie zo hè.. dur stond eerst dattie bang was .

Ik had al een dagje gewacht met plaatsen...

Vind je het boek wel iets toevoegen? Ik bedoel sommige boeken lees je en als ze uit zijn dan zijn ze ook onmiddellijk uit je gedachten en als je het weer tegenkomt moet je diep graven om je het verhaal te herinneren.

Maar sommige boeken zoals de professor en de huishoudster blijven hangen en daar ben je in je hoofd nog een tijdje mee bezig. Ik vond dat een mooi en waardevol boek. Het liet me dingen zien waar ik niet eerder over nagedacht had, zoals de schoonheid van getallen.

Vind je dit boek in die zin iets toevoegen? Zet het je aan het denken of zeg je nee, het is alleen erg deprimerend en het breekt eerder af dan dat het iets toevoegt. (Ik hoop dat ik een beetje te begrijpen ben)

Dettie

edit: Ik moet ineens aan De Avonden denken van Reve. Dat werd als zeer deprimerend ervaren door veel mensen maar dankzij de humor vond ik het niet deprimerend. Zit in dit boek van Rourke humor? Of is het alleen deprimerend?

Dettie schreef : Vind je dit boek in die zin iets toevoegen? Zet het je aan het denken of zeg je nee, het is alleen erg deprimerend en het breekt eerder af dan dat het iets toevoegt. (Ik hoop dat ik een beetje te begrijpen ben)

...

Zit in dit boek van Rourke humor? Of is het alleen deprimerend?

Of het boek iets toevoegt, hangt af van hoe je zelf naar de wereld om je heen kijkt. Voor anderen kan ik (daarom) het antwoord niet geven, maar wel voor mezelf en dan is het een aarzelend 'nee', gevolgd door een minder aarzelend 'ja'. Het geeft me geen andere kijk op de wereld, maar het is wel een knap geschreven boek en is vooral een interessante interpretatie van Heidegger's filosofie. Die beide laatste zaken maken dat ik het me zeker zal blijven herinneren. Vooral het einde van het boek zal me bijblijven, maar daar ga ik niets over vertellen .

Humor zit er niet in, volgens mij. Ik kon er niets ironisch of iets dergelijks in vinden.

Nou jullie maken me echt lekker voor dit boek..maar niet heus!