Cherry Duyns: De Chinese Knoop

Ik heb Cherry Duins leren kennen door zijn schitterende documentaire's voor de vpro, soms samen met Hans Kellerman. Hij heeft ook de perfecte stem om gedachten over onderwerpen te laten gaan.

En voor het vergeet, hij vormde jarenlang het absurdistische duo Herenleed, waar ik een keer een programma gezien had, waar hij voor God speelde. Dat was heel komisch en heel goed.

Boeken heb ik nog niet van hem gelezen.

Fragment uit Herenleed voor rotor:

Er staat een deur in het landschap. Man 2 komt uit deur en ontmoet Man1.

Man 1: Dag, meneer.

Man 2 neemt zonder iets te zeggen zijn hoed af.

Man 1 die de ander al iets voorbij is, komt terug en vraagt: O, wat deed u, liet u iets zien?

Man 2 fronsend: Hoe bedoelt u?

Man 1: Nou, met uw hoed, u tilde uw hoed op. Liet u iets zien?

Man 2: Nou, nu u het zo vraagt, inderdaad.

Man 2: Wat was dat dan, ik geloof dat het me ontgaan is.

Man 2 doet zijn hoed weer af en buigt voorover: Ik liet mijn haar zien. Mooi hè?

Man 2: Ja, heel mooi.

Man 2: Veel hè?

Man 2: Ja, mijn hartelijke complimenten

Man 2 zet zijn hoed weer op: Dank u.

Bernadet

Bedankt Bernadet!

Ik herken het fragment.

Ik vind het jammer dat ik niet meer van dit duo gezien heb.

Het was echt uniek cabaret. En ze hebben het heel lang gedaan. Ik stuitte er pas een jaar of 5-7 geleden op. Ik kan natuurlijk de dvd kopen.

Absurdistisch cabaret moet je in Nederland met een 2,5 lampje zoeken.

Tja en nu loopt "Wachten op Godot van Beckett, een van mijn favouriete toneelstukken, maar als ik dan in recensie lees van "briljante lichtheid", dan vrees ik dat de typische Beckett-sfeer grotendeels verloren is gegaan.

Ha Rotor,

Ik ben naar de voorstelling Eindspel geweest van Becket uitgevoerd door toneelgroep Hollandia en dat was geweldig!

Ook daar had het in de aankondiging lichtheid. Maar Becket zag het hele leven als een groot spel, misschien dat ze dat meer benadrukken.

Ik zou wel gaan als ik jou was. Je krijgt spijt als je niet gaat denk ik. Becket is heel bijzonder.

Groetjes

bernadet

Hallo Bernadet,

Tegen wie zeg je het? Ik heb al het toneelwerk en dichtwerk in de kast staan. Verder een stuk of zes romans. Alleen lig ik flink achter met lezen. Ik moet al die romans nog lezen. Maar Beckett romans zijn pittige boeken, in die zin, dat ze een groot doorzettingsvermogen van de lezer vergen, daarnaast moet je ervoor in de stemming zijn, want het zijn geen optimistische verhalen. Beckett belangrijkste thema was de mens die zijn beweging verliest. De toneelwerken zoals eindspel zijn makkerlijker te verteren dan de romans. Naamloos en Molloy en nog eentje, ben de even titel kwijt is een trilogie waarvan de stijl uit kaal geslagen proza en eindeloze herhaling bestaat. Maar daarmee wordt het ook weer geniaal en geweldig, omdat het juist aan die elementen zijn kracht ontleend.

Heb je toen ook gekeken naar verfilming van zijn toneelstukken die een tijd terug op tv waren?

Nog even terug komend op de lichtheid. Ja, er zit zeker een mate van lichtheid in zijn stukken, maar juist die combinatie van subtiele humor en uitzichtloosheid vormt de typische Beckett-sfeer en om die perfect te treffen moet je van goeie huize komen! Trouwens Beckett portretteert altijd voor zover ik weet mensen uit de zelfkant. Hij is een feilloos observator en doorgronder van de armoedige mens.

Een ander grote absurdist is Ionescu. Weleens van gehoord? Zijn werk heb ik ook staan.