Dimitri Verhulst - De laatste liefde van mijn moeder

Ik vind toch wel dat het laat zien hoe de wereld toen in elkaar stak, hoe mensen doen wat anderen doen omdat ze zelf geen fantasie hebben.

Hokjesgeest, kuddegeest.

Of dat nu zo erg is, dat is natuurlijk de vraag. Maar ik vind wel dat de manier waarop Verhulst dat hier beschrijft negatief is. Ik voel een veroordeling.

Iemand maakte me er op attent dat er een interview met Dimitri Verhulst in de Margriet (nr 35) staat o.a. over dit boek.

Hier kun je alvast het begin lezen

www.margriet.nl/home/dimitri-verhulst-niet-meer-welkom.html

Dettie

Bij de VPRO staat een mooi interview met Dimitri Verhulst

boeken.vpro.nl/artikelen/43875031/

Dettie

Wat een prachtige roman deze laatste tragisch-komische roman van Verhulst, De laatste liefde van mijn moeder. Bijna vanaf bladzijde één voel je dat er achter de hilarisch beschreven gebeurtenissen een diepe tragedie schuilgaat.

En wanneer je dan leest dat Verhulst zelf een niet bijster rooskleurige jeugd heeft gehad, hij was een ongewenst kind, zijn vader dronk en maakte zich schuldig aan huiselijk geweld, ligt het voor de hand om te vermoeden dat de schrijver voor de roman gedeeltelijk uit zijn eigen jeugd geput heeft. Dat is pijnlijk, maar Verhulst heeft het schitterend verwoord.

Jeannette

Hé Jeanette, je was niet in Dordrecht toch? Ik heb nog rondgekeken..

Nee Marjo, ik was niet in Dordrecht.

Maar jij vond het leuk, begreep ik.

Groeten,

Jeannette