Ik ben onderhand echt verslaafd aan de serie ‘Grote Verhalen Vertellers’ van Uitgeverij Signatuur. Naast boeken van de populaire Carlos Ruiz Zafón is in deze reeks een boek van een andere Spaanse auteur verschenen; Almudena Grandes. Haar roman ‘Het IJzig Hart’ is minstens net zo fantastisch als Zafóns Spel van de Engel en Schaduw van de Wind.
Het IJzig Hart neemt je mee naar het authentieke Spanje. Naar de zon, de olijfbomen, de wijn en de siësta, maar ook naar de duistere geheimen die in Spanje maar net onder de oppervlakte liggen. Als de machtige zakenman Julio Carrión overlijdt, ontdekt zijn jongste zoon Alváro op de begrafenis een onbekende mooie vrouw. Hij valt als een blok voor deze mysterieuze Raquel, maar weet niets van de geschiedenis van hun beide families, die in de Spaanse Burgeroorlog elk aan een andere kant stonden. Als de puzzelstukjes langzaam op hun plaats vallen, verdwijnt alle vaste grond onder Alváro’s voeten.
Als je er op vakantie bent, sta je er niet zo bij stil, maar er is in Spanje een lange periode geweest waarin mensen ongestraft slechte dingen konden doen. Pas toen dictator Franco in 1975 overleed, begon het land langzamerhand weer wat beschaafder te worden. Het IJzig Hart springt steeds van het heden naar de donkere jaren uit de Spaanse geschiedenis, en dan zonder waarschuwing weer terug. Samen met Alváro ontrafel je de geheimen uit het verleden van zijn eigen familie en die van Raquel, maar niets is wat het lijkt. Het boek is door die opzet zó spannend geworden dat je het heel moeilijk weg kunt leggen. Naast spannend is Het IJzig Hart ook nog eens ongelooflijk romantisch. Een zodanig onweerstaanbare combinatie dat je de maar liefst 834 pagina’s veel sneller hebt uitgelezen als je eigenlijk zou willen.
We want more!
<t></t>