Melanie Benjamin - Ik was Alice

Ik was meer onder de indruk van het derde deel.

Waarom? Ik denk dat je daar meer een roman leest, waar minder feitelijk waar is. Het beeld zoals Melanie Benjamin dat verzonnen heeft rondom Alice het meisje wordt steeds meer losgelaten in het boek, naarmate je verder komt is het dus meer de schrijfster die naar voren komt.

Lees het verslag, klik hier www.leestafel.info/melanie-benjamin

Marjo

Jij schrijft

Maar wij er ons nu over zouden verbazen dat jonge meisjes zomaar 'meegegeven' werden met oudere mannen, die men toch nauwelijks kende, kwam men toen blijkbaar niet eens op de gedachte dat er bijbedoelingen zouden kunnen zijn. Mannen uit de hogere klasse waren per definitie gentlemen. Of Mr. Dodgson andere bedoelingen had, dat is niet bekend. Benjamin kiest er voor om het open te laten, het is aan de lezer om het zijne te denken,

Ik vond wel dat er erg insinuerend werd 'gesproken'. Jij niet?

Dettie

Ja, dus gaan wij nu zitten denken. Maar het wordt niet uitgesproken.

Als de schrijfster niet geinsinueerd had, zouden we dat dan ook doen??

Nee, maar ik denk nooit aan zoiets eigenlijk. Het zou niet eens in me opkomen. Ik zou het gewoon als iemand zien die graag fotografeert en Alice had natuurlijk wel een bijzonder gezicht. Nu zouden ze zeggen dat ze kon flirten met de camera.

Dettie

Tja, helaas: ik zou me wel degelijk afgervraagd hebben of die Dodgson een pedofiel was.

Dat is misschien wel het verschil tussen moeder zijn en geen moeder zijn.

Ik denk eigenlijk nooit kwaad van iemand, misschien naïef van me maar ik denk gewoon niet aan zulke eventuele bedoelingen.

Dettie