Tom Lanoye: Sprakeloos

Ik vond het een liefdesverklaring aan de moeder. Moeder bepaalt alles, is heel erg aanwezig. Zij is een sterke persoonlijkheid en die vader is volledig afhankelijk van haar.

Er zijn veel mooie stukken in dit boek, maar één van de mooiste vond ik de scène waarin moeder voor de laatste keer door een paar broeders wordt opgehaald om in het verpleeghuis te worden opgenomen. Dat gaat met geweld, want ze wil niet. Dit is zo beschreven, dat je de pijnlijkheid van de situatie voelt. Vader heeft een slecht gehoor en kan moeder gelukkig niet horen roepen, op het einde.